‫آنچه گذشت...
‫هفته‌ها گذشته. ‫ترسیدم که دیگه نیای
‫با هم می‌تونیم انتقام بگیریم
‫به یه شرط. تاج و تختت
‫بذار آزادی رو بهت نشون بدم
‫آینده‌م مال خودم نیست که ‫براش تصمیم بگیرم
‫- جایی میری؟ ‫- دیگه اینجا به درد نمی‌خورم
‫خاندان شائول سلام رسوند
‫جالوت!
‫نه! نه!
‫بذار با پادشاه‌شون بجنگم
‫فلسطی‌ها دور هم جمع شدن
‫کاری رو می‌کنیم که ‫همیشه کردیم. می‌جنگیم!
‫- پدر، لطفا ‫- ناتاناییل
‫می‌دونی که پادشاه گفته هر ‫مرد توانایی باید بره
‫توانا نیستم. جنگجو نیستم
‫پدر، اولین نفری که می‌میره منم
‫- برادرهات کنارت هستن ‫- جریان چیه؟
‫پدر داره همه ما رو می‌فرسته جنگ
‫- جنگ؟ کدوم جنگ؟ ‫- با فلسطی‌ها
‫علیه ما نیرو جمع کردن
‫پدر، این دیوونگیه. من نمیرم
‫- من به جاش میرم. منو بفرست ‫- اون به جای من میره
‫- بفرستش ‫- نمی‌تونه بره
‫چرا نمی‌تونه؟ گفتی هر مردی
‫- هنوز مرد نشده ‫- منم نشدم
‫- اگه جنگ شده، حاضرم بجنگم ‫- هر کاری میگم بکن
‫به سمت پادشاه برو
‫- داوود باید پیش من بمونه ‫- ناتاناییل، زود باش دیگه
‫- بیا ‫- دستتو بکش
‫پدر، پدر
‫پدر، داری منو به گور می‌فرستی
‫اونم برای پادشاهی که ازش متنفری
‫ناتاناییل، بیا. بیا، بیا دیگه
‫دارم می‌فرستمت تا کنار برادرهات بجنگی
‫برای خدا، برای اسراییل
‫فهمیدی؟
‫بله
‫برو
‫کافیه، برادر. آبروی خودتو می‌بری
‫چرا؟
‫- چیزی نگو ‫- یه جواب بهم بده
‫امروز نه، داوود
‫نه در روزی که تمام پسرهامو فرستادم جنگ
‫منم پسرتم
‫منظورم این نبود
‫- حق دارم... ‫- پیش خودت...
‫فکر می‌کنی چه حقی داری، داوود؟
‫چه حقی داری؟
‫صداقت
‫برای یه بارم شده
‫حق دارم بدونم چرا منو ‫روی این تپه‌ها نگه می‌داری
‫و بارها بهت گفتم
‫ژرفا، با ژرفا سخن می‌گوید
‫- حرف مادر همین نبود؟ ‫- ژرفا، با ژرفا سخن می‌گوید
‫از ژرفای وجودم می‌دونم که ‫هرگز حقیقت رو بهم نگفتی
‫نه، لطفا
‫لطفا
‫- مراقب گوسفندها باش، داوود ‫- نه
‫بذار برم!
‫«خاندان داوود»
‫[دره ایلاه] ‫[نبرد با فلسطی‌ها]
‫« مترجم: داوود آجرلو» ‫Highbury
‫روزی که مدتها خوابشو می‌دیدم رسیده
‫چه خوابی؟
‫نیروهامون متحد بشن
‫حالا ببینیم چی میشه
‫[دره ایلاه] ‫[اردوگاه اسراییلی‌ها]
‫سی سال
‫سی سال به این مردم خدمت کردم
‫رهبری‌شون کردم
‫براشون جنگیدم
‫فرسوده شدم
‫چی ذهنت رو مشغول کرده، شائول؟
‫دارم با خودم حساب و کتاب می‌کنم
‫آه
‫داری گله و شکایت می‌کنی
‫حق ندارم؟
‫نه، خیلی هم حق داری
‫کاملا حق داری
‫فقط دعا می‌کنم زودتر انجامش بدی ‫قبل از اینکه دشمنان‌مون برسن
‫این بار تعدادشون خیلی زیاده
‫روزهایی که منو قبل از نبرد ‫سرحال می‌کردی چی شد؟
‫خب، فکر کنم منم فرسوده شد
‫بهم بگو، ابنیر
‫بهم بگو کی هستم
‫تو شائول فاتح هستی
‫اولین سلسله پادشاهان اسراییل، ‫متحد کننده قبایل
‫نه
‫بهم بگو کی هستم
‫برای تو
‫پادشاه من
‫شما مردم ما رو از ترس ‫به قطعیت و اطمینان رسوندین
‫مهم نبوده چقدر سخت شده، ‫هرگز سر خم نکردین
‫منو از یه زندگی نجات دادین که ‫نمی‌تونستم ازش فرار کنم
‫بهم هدف دادین
‫اگه شما اراده کنین بدون ‫هیچ پشیمونی حاضرم بمیرم
‫شما برای من این هستین، پادشاه من
‫و چرا من به عنوان پادشاه برگزیده شدم؟
‫برای همین لحظه
‫چطور بود؟
‫خوبه
‫خوشحالم پیش منی، دوست قدیمی
‫همیشه، پادشاه من
‫بیش از 150 هزار فلسطی تا حالا جمع شدن
‫و هر روز بیشتر هم میشن
‫تعداد فلسطی‌ها سه برابر ماست
‫به نظر نمیاد منصفانه باشه، نه؟
‫من جنگ منصفانه نخواستم
‫به ازای هر سربازمون ‫ده نفر از اونا رو می‌کشیم
‫و من یکی که ازش خیلی لذت می‌برم
‫وای نه
‫بلند شو
‫شمشیر خوبیه
‫اجازه هست؟
‫پدرم بیست سال قبل ‫از یه فلسطی گرفتش
‫در اولین پیروزی‌ها پدرتون
‫بله، یادمه
‫اسمت چیه؟
‫الیازار
‫- پسر اشر از خاندان... ‫- سیمون
‫بله
‫صاف و محکم
‫خاندان اشر مدتهاست به ما خدمت کرده
‫باعث افتخاره که کنارت بجنگم
‫الیازار؟
‫ها؟
‫چی داریم که ازش بترسیم؟
‫خدا با ماست
‫سموئیل میاد؟
‫تا مثل همیشه برای جنگ ‫آرزوی پیروزی کنه
‫اگه خدا بخواد
‫الان به اون بچه امید واهی دادی؟
‫بهتر از اصلا امید نداشتنه
‫شجاع باشین، برادرها
‫شجاع باشین
‫کی می‌تونه در مقابل ما بایسته؟
‫کی؟
‫پادشاه من
‫مثل همیشه، برای جنگ اومدیم
‫خودم و 25 هزار نفر از قبیله یهودا
‫همه چی فراموش نشده، پادشاه من
‫ولی امروز، به عنوان متحد می‌جنگیم
‫- به عنوان متحد می‌جنگیم ‫- متحد
‫برادرها!
‫پادشاه رو ببینید!
‫خدایا شکرت، به خاطر نعمات زیادت
‫برای این خونه
‫برای غذامون
‫برای این خونواده
‫خدایا شکرت، به خاطر هر ‫چیزی که بهمون میدی
‫بهمون اجازه میدی فروتن بمونیم، تا ‫هر کاری فقط به یاد تو باشیم
‫و به تو در هر روز زندگی‌مون ‫ایمان داشته باشیم
‫آمین
‫خدای عزیزمون، ما فرزندان تو هستیم
‫ازت می‌خوایم راهنمای ما باشی، ‫بهمون قدرت بدی و همیشه با ما باشی
‫- آمین ‫- آمین
‫- سموئیل ‫- سلام، داوود
‫فکر کردم میری نبرد
‫منم می‌تونم همینو در موردت بگم، نه؟
‫و با اینحال اینجاییم، ‫در آغاز یه روز جدید
‫ها؟
‫منو ببر پیش پدرت
‫درسته، اون...
‫توی خونه‌س
‫از دیدنت خوشحالم
‫منم از دیدنت خوشحالم
‫وقتی بشینم بیشتر خوشحال میشم
‫عذر می‌خوام، فرد بزرگ
‫چیز زیادی برای پذیرایی ندارم
‫بهترین چیزهایی که داشتم ‫رو برای ارتش پادشاه فرستادم
‫واقعا؟
‫ها
‫به میوه این درخت برکت بده ‫که غذای ماست...
‫تا ما خودمون وقف هدف تو کنیم
‫ها
‫درخت زیتون...
‫در زمستون شاخه‌هاش بهمون گرما میده...
‫در تابستون، سایه و روغن زیتون
‫خودش زندگیه
‫ببینین، هر چیزی یه هدفی داره
‫- سموئیل ‫- داوود
‫اه
‫می‌خوام برم بجنگم
‫به پدرم گفتم...
‫می‌دونستی که یه درخت زیتون ‫روی قله ناب هست...
‫بیرون خونه‌م، که گفته میشه ‫هزار سالشه؟
‫دوست دارم فکر کنم جاشوا ‫زیر سایه‌ش استراحت می‌کرده...
‫وقتی که داشته وارد سرزمین مقدس می‌شده، آره
‫همسرم، هیلا رو می‌شناسی...
‫اون از روغن زیتون برای صاف ‫کردن موهاش استفاده می‌کنه
‫و بهت بگم، به منم یاد داده ‫همین کار رو بکنم
‫نظرت چیه؟
‫خوب شده؟
‫پیشگوی مقدس، اگه اجازه هست، ‫میشه بپرسم چرا اینجایین؟
‫خوشحالم ازم می‌پرسی، پسر اوبد
‫اومدم کاری رو تموم کنم که ‫دفعه آخر بهت گفتم
‫اومدم قربانی کنم
‫تا گناهان این خاندان بخشیده بشه
‫ها
‫برای رستگاری‌شون
‫آخیش از جت رهبری‌شون می‌کنه
‫به نظر عصبانی میاد
‫بعد از کاری که با پدرش ‫در میدون نبرد کردی...
‫نمی‌تونم سرزنشش کنم. ‫منم بودم عصبانی می‌شدم
‫باید با استراتژی حکمرانی کنی نه با احساسات
‫اشکلون متحد شده
‫اشداد و یورزا
‫حتی پرچم خودشونو نزدن تو زمین
‫بزدل‌ها
‫و اکران چی؟
‫انگار هر پنج قلمرو رو متحد نکرده
‫نشونه خوبیه
‫چند نفرن؟
‫بیش از 200 هزار نفر، با اسبها و ارابه‌هایی ‫که سریع می‌تونیم بشماریم‌شون
‫تا حالا که نتونستن جلوی ما بایستن
‫باید تا وقتی برتری نفرات داریم حمله کنیم
‫تا حالا کی شده برتری نفرات‌مون ‫در جنگ با عبرانی‌ها اهمیت داشته باشه؟
‫باید اول روحیه‌شونو از بین ببریم
‫آروم، آروم، آروم
‫پناه بر خداوند
‫خدایان زمین
‫پادشاه‌تون کجاست؟
‫بفرستینش تا با من روبه‌رو بشه...
‫تا تیکه پاره‌ش کنم و جسد اون ‫و خدایان شما رو به خورد لاشخورها بدم
‫اونم یه آدمه، پدر
‫و این سرزمین‌ها رو ‫با خون پس بگیرم
‫- واقعا آدمه؟ ‫- پادشاه‌تونو بفرستین
‫یا یکی قوی‌تر از اون، ‫اگه چنین کسی در اسراییل وجود داره
‫من خدایان خودمو فرامی‌خوانم
‫به قهرمان‌تون بگید خدای ‫خودشو صدا بزنه...
‫تا خون ما تصمیم‌گیرنده ‫سرنوشت مردم‌مون باشه
‫و بعدش می‌بینیم کی بزرگتره
‫و پیروز بقیه رو تا آخرین ‫نفس‌شون به بردگی می‌کشه
‫امروز اینجا ایستادم تا ‫اسراییل رو به مبارزه بطلبم
‫خدای شما رو به مبارزه می‌طلبم
‫قهرمان‌تونو برام بفرستین
‫پدر، خودتو جمع و جور کن
‫وای نه
‫از تنم درش بیار
‫نه!
‫پدر!
‫نفرین بر تو، اهریمن
‫- پدر. باید بلند بشی. ‫- ازم دور شو!
‫پدر، به افرادت نگاه کن. ‫تو پادشاه اونایی
‫ببرینش توی چادرش
‫- در تاریکی و ترس می‌میریم ‫- همین الان!
‫ازم دور شو! ازم دور شو
‫یکی رو پیدا کن که بخواد باهاش بجنگه!
‫دخترمو برای ازدواج پیشکش می‌کنم!
‫بدهی‌هاشونو تسویه کنین. ‫هر چی که باشه. برید!
‫برید!
‫سموئیل، چرا منتظریم؟
‫جنگ شده
‫باید برم
‫حاضرم
‫مادرت بهت یاد داد بنوازی، نه؟
‫دلتنگش شدی؟
‫فکر کنم زن هدفمندی بوده
‫چیزهای کمی در این دنیا هست ‫که از یه زن هدفمند قوی‌تره
‫مادر خودم، با چنان اشتیاقی...
‫در معبد دعا می‌کرد که روحانیون ‫فکر می‌کردن مست شده
‫ولی نه، از روی هدف عمیق بود، ‫از روی ایمان بود
‫و به همین دلیل الان اینجام
‫نفوذ یه مادر از یه پادشاه بیشتره...
‫از هزاران پادشاه بیشتره
‫خیلی زیباست
‫وقتی به دنیا اومدم اینو برام دوخت ‫و بعدش دور من...
‫پیچیدش وقتی برای زندگی ‫بین روحانیون فرستاده شدم
‫دو سالم بود
‫اینو برای زنده نگه داشتن یادش می‌پوشم
‫گفتم چرا اینقدر کهنه شده
‫تو...
‫آره...
‫ها
‫میشه یه چیزی بهت بگم؟
‫هر چی می‌خوای بگو
‫یه چیزهایی دیدم
‫ها؟
‫یا رویاهایی
‫الهامات
‫ولی خیلی واقعی به نظر میان
‫اوهوم
‫انگار که...
‫- انگار که... ‫- انگار که به کل یه جای دیگه هستی
‫بله
‫جاییه که تا حالا هیچوقت اونجا نبودم
‫ولی حس می‌کنم خونه‌مه
‫آه
‫آرامشی که فراتر از درک آدمه
‫بهم بگو
‫رودی رو زیر کوهستان می‌بینم
‫و خیلی زیباست
‫تا حالا چنین چیزی رو ندیدم
‫و یه جنگجو
‫شمشیرش رو از غلاف دراورده
‫اینجا کجاست؟
‫از رودخونه محافظت می‌کنه
‫اه
‫اینو می‌دونم. نوشته شده
‫جاشواست
‫بله
‫شب قبل از نبرد بزرگ در اریحا...
‫جاشوا با فرد، یه جنگجو ‫روبه‌رو شد که شمشیرش رو کشیده بود
‫کی بود؟
‫اه
‫و جاشوا از جنگجو پرسید...
‫تو با مایی...
‫یا با دشمن ما؟
‫و جنگجو جواب داد، هیچکدوم
‫الان به عنوان فرمانده ‫ارتش‌های پروردگار اومدم
‫ببین، چیزی که آدمها یادشون ‫میره همینه، می‌پرسن، خدا با ماست؟
‫خدا پیش ماست؟
‫ولی سوالی که باید بپرسن اینه...
‫ما با خداییم؟
‫و بعدش جاشوا ازش پرسید، از خدمتکارانت ‫می‌خوای چی کار کنن؟
‫و این سوال درستیه
‫و جنگجو جواب داد...
‫کفش‌ها رو دربیار...
‫چون روی زمین مقدس ایستادی
‫و جاشوا همین کار رو کرد ‫و روی زمین سجده کرد و پرستش کرد
‫و شاید به همین دلیل...
‫دیوارهای اریحا در مقابل ‫اون فروریختن
‫ولی، چرا این الهامات رو به من نشون میده؟
‫خب، چونکه...
‫در نقشه بزرگ خداوند نقشی داری
‫چطور وقتی توی یه دشت گیر افتادم؟
‫داوود، یه طوری حرف می‌زنی ‫انگار امروز مثل دیروزه
‫انگار هیچ فرقی ندارن
‫گوش کن، برای هر چیزی یه زمانی هست...
‫و برای هر هدفی زیر این ‫آسمون یه وقتی هست
‫پس زمان من کِی می‌رسه؟
‫زیادی سوال داری
‫یه آهنگ دیگه برام بزن
‫اگه اشکالی نداره
‫چشم
‫امروز دوباره این پیشنهاد رو بهتون میدم...
‫یه مرد رو انتخاب کنین
‫بفرستینش پیش من
‫و اگه منو شکست بده، ‫ما برده شما میشیم!
‫ولی اگه به دست من بمیره، ‫شما برده ما میشید!
‫خب؟
‫فردا می‌بینم‌تون
‫چند روز باید این کار رو بکنیم؟
‫هیچ قهرمانی در اسراییل نیست؟
‫روز به روز اسراییل رو به مبارزه می‌طلبم!
‫چرا باید این کار رو بکنن؟
‫سرم درد گرفت
‫دلیلش همینه
‫نه روز گذشته و هنوز هیچکس ‫نیومده با من روبه‌رو بشه!
‫مگه شما خدمتگزار خداتون نیستین؟
‫بیاین و با من بجنگین!
‫انتقامم رو می‌گیرم
‫ملکه من
‫خبرهایی از نبرد رسیده
‫- چیه؟ چی شده؟ ‫- خبر از ابنیر رسیده
‫فلسطی‌ها ارتش‌هاشونو ‫علیه ما متحد کردن
‫بیش از 250 هزار نفر
‫چی؟
‫و یه غول دارن
‫غول؟
‫چطور؟
‫مادر؟
‫چی نوشته؟
‫پدر دوباره در تاریکی به دام افتاده
‫بدتر از قبل
‫چی کار کنیم؟
‫کاری نمونده که انجام بدیم
‫همیشه یه کاری میشه کرد
‫حداقلش دعا می‌کنیم
‫به درگاه کی؟
‫خودت می‌دونی
‫ترجیح میدم نفسم رو هدر ندم
‫مادر، هاشم قبلا به فریاد ما رسیده، اون...
‫دوباره جواب میده
‫دوست ندارم دیگه اسمش ‫رو وقتی هستم بشنوم
‫دیگه هیچوقت
‫ازش خسته شدم
‫نه، ما باید...
‫باید یه کاری بکنیم
‫میخال؟
‫میرم دیدن پدر
‫میری جنگ؟ عقلتو از دست دادی؟
‫- بهم نیاز داره ‫- من بهت نیاز دارم!
‫میخال، برادرهامون رفتن، ‫مادرمون تسلیم شده
‫فقط ما موندیم
‫پس باهام بیا
‫احمق نشو
‫چه کاری از دستمون برمیاد؟
‫اگه پدر سرحال بشه...
‫رهبری‌شون می‌کنه
‫مثل همیشه دشمنان ما رو شکست میده
‫و باور داری می‌تونی برش گردونی؟
‫اصلا می‌دونی ایلاه کدوم طرفه؟
‫شماله
‫شمال؟ ‫به سمت شمال میرم و پیداش می‌کنم
‫مجبورم
‫باشه. زود باش
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- لطفا کمکم کن
‫اگه تو بمیری هیچکس نمی‌مونه ‫که سرگرمم کنه
‫خب، نباید بذاریم اینطوری بشه
‫هی. ممنونم
‫اون پدر منم هست
‫و با مادر مخالفم
‫همیشه امید هست
‫زود باش
‫- یه قبیله کامل از بزدلها و خائنان ‫- مراقب حرف زدنت باش
‫قصد دارین توی غارها قایم بشین ‫تا زنهاتون با این دشمن روبه‌رو بشن؟
‫چیزی که باهاشون روبه‌رو میشن مرگ حتمی ـه
‫الیاب. چی شده؟
‫قبیله زبولون تصمیم گرفته ‫نبرد و پادشاه ما رو رها کنه
‫- چند نفر؟ ‫- همه‌شون
‫یه غول دارن
‫ما هیچی نداریم
‫زبولون برای خدا می‌جنگه
‫و خدا با پادشاه ما نیست
‫به همه اسراییل خبر بدین که زبولون ‫مقابل ترس زانو زده
‫و وقتی این جنگ رو برنده بشیم...
‫پسران ما و پسران اونا میگن ‫که چطور شما فرار کردین
‫اگه اینقدر از پیروزی مطمئنی، چرا ‫تو با غول روبه‌رو نمیشی، پسر جسی؟
‫سرزنش‌شون نمی‌کنم، روزهاست که ‫اینجا نشستیم و کاری نمی‌کنیم
‫قبل از اینکه پا در میدان نبرد بذاریم ‫از گشنگی می‌میریم
‫اینکه استراتژی نیست
‫- این بزدلی ـه ‫- ادریل
‫داری با شاهزاده‌ت حرف می‌زنی
‫بله
‫پسر یه پادشاه دیوونه، ‫وارث یه میراث در حال مرگ
‫کافیه
‫اگه پدرت رهبری نمی‌کنه، من می‌کنم
‫من میگم بجنگیم!
‫آره! می‌جنگیم
‫و حتی اگه نتونیم برنده بشیم، ‫حداقل در تلاش برای پیروزی می‌میریم!
‫آره!
‫برای خدا و اسراییل!
‫همینه. فرار کن، فرار کن!
‫با پدرت توی چادرت قایم شو!
‫یه کلمه دیگه بگی میشه آخرین کلمه‌ت!
‫کسی دیگه هست که حرف از خیانت بزنه؟
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- میرم با غول روبه‌رو بشم
‫- نه، نمیری ‫- ادریل راست میگه
‫یکی باید این کار رو بکنه
‫بذار من باشم
‫و فکر می‌کنی چی میشه، ها؟
‫خدا تصمیم می‌گیره
‫اون موجود تیکه تیکه‌ت می‌کنه
‫از وسط نصفت می‌کنه...
‫- درست جلوی چشم هم‌رزم‌هامون ‫- هیچ راه دیگه‌ای نیست!
‫چرا هست
‫هست
‫تا الان مادر حتما فهمیده رفتیم
‫اگه سوار درست و حسابی توی ‫کاخ مونده باشه...
‫می‌فرسته تا جلومونو بگیره، ولی...
‫شایدم نه
‫فکر کنم دیگه طاقت منو نداره
‫ناراحت نباش چون چیزی رو ‫از دست دادی که هیچوقت برای من نداشتش
‫ها
‫ترسیدی؟
‫الان براش وقت نداریم
‫میخال کوچولو
‫فراموش کردنش سخته، ها؟
‫آهنگ رو؟
‫نه
‫داوود رو
‫پدرمونو رها کرد، من...
‫نمی‌خوام بهش فکر کنم
‫در سلامت باشی، جسی، پسر اوبد
‫گناهان خاندانت با خون شسته شد
‫یه قربانی ارزشمند
‫چطوری انتخابش کردی؟
‫- طبق قوانین‌مون ‫- بهم بگو
‫بهترین گله بود
‫گوسفندی که هیچ ‫لکه یا مرضی نداشت
‫مگه این قانون موسی نیست؟
‫بله. بله، قطعا هست
‫حالا، برو پی کارت
‫باید با پدرت حرف بزنم
‫میرم سمت دشتهای شرقی
‫وقتی کارت تموم شد، بیا پیش من، بزرگ مرد
‫بهت یاد میدم چطور یه چوپان باشی
‫این باید پیشکشی برای شکرگزاری باشه
‫شکر اینکه خدای متعال چشم ‫به خونه‌ی توست
‫ولی چیزی روی روحت سنگینی می‌کنه
‫هیچی مثل دروغ بار سنگینی روی ‫دوش آدم نمیذاره
‫درست نمیگم، جسی؟
‫وقتی شائول خواست پسرانت ‫رو به جنگ بفرستی...
‫ازشون دست کشیدی
‫وقتی پسرانت رو خواستم تردید نکردی...
‫تا اونا رو جلو بیاری و همه‌شونو پیشکش کنی
‫همه به جز یکی
‫پس چرا به اون چسبیدی؟
‫اونو از خودش دور می‌کنم
‫و شرم رو از این خونواده دور
‫جسی، راستشو بگو
‫داوود من
‫داوود جوان، پرانرژی و بی‌تابه
‫قلبش مثل یه آتش عمیقه
‫خودسر و محکمه
‫بله. بله، هست
‫تو سخنگوی خداوندی
‫تو باید بدونی داوود نمی‌تونه پادشاه بشه
‫قطعا اینو می‌بینی
‫بهت بگم چی رو می‌بینم؟
‫راست میگی
‫حق داری از آتش درون قلب پسرت بترسی، ‫چون با حرارت خیلی زیادی می‌سوزونه
‫درست مثل آتش خداوند
‫و به خاطر همین مورد عشق و محبت خداست...
‫و شاید به همین دلیل برگزیده شده
‫پس، تو، یه مرد، ‫در راه خدا می‌ایستی
‫فقط چون پسرت رو با گناه بوجود اوردی؟
‫پسر جسی
‫گناه جسی
‫تدهین بشه همه می‌بیننش
‫شرم داره جلوتو می‌گیره؟
‫نه، اینطور نیست. یه چیز دیگه‌س
‫یه چیز عمیقتره
‫و تو این حرفها رو هرگز ‫به زبون نیاوردی
‫خدا هر چیزی ازم خواسته بود...
‫هر چیز دیگه‌ای، با تمام وجود می‌دادم
‫خیلی چیزها به خدا دادی، ‫ولی همه چیزتو نه
‫چیزی که ارزشمندترینه رو ندادی
‫بهترین گله رو پیشکش نکردی
‫ها؟
‫برای همین این قربانی‌ها بهترینن
‫خدا همین رو ازمون می‌خواد
‫تا چیزی که بیشتر از ‫همه دوستش داریم رو بدیم
‫اگه سعی کنی بهش بچسبی...
‫انگشت‌هات می‌شکنه
‫قهرمانتونو برام بفرستین!
‫یا همگی کشته میشین!
‫بزدل‌ها!
‫همه‌تون ترسویین!
‫وقتی فلسطی‌ها در میخماش ‫جمع شده بودن رو یادته؟
‫هیچ مردی شجاعت نداشت، ‫برادرها توی غارها قایم شده بودن
‫شبانه حمله کردی
‫تنها، فقط حمل‌کننده زره‌تو بردی
‫گیج‌شون کردی، گمراه‌شون کردی
‫هاشم اون پیروزی رو بهمون داد
‫بله، بله، ولی تو شروعش کردی
‫تو بهمون امید دادی
‫اینا مردان اسراییل نیستن
‫شکارچیان اشر هستن
‫بهترین مزدورها. آدمکش‌هایی از مصر
‫شبانه حمله می‌کنی
‫و اگه خدا باهات باشه، ‫اون غول رو در خواب می‌کشی
‫و تو کنار پدرم می‌مونی؟
‫آره
‫هر کاری بتونم می‌کنم
‫تا آخر
‫بیا
‫می‌خوای خدمتگزارت چی کار کنه؟
‫چرا؟
‫چرا منو برای کاری که هرگز ‫نمی‌کنم انتخاب می‌کنی؟
‫ای کاش متوجه منظورت می‌شدم
‫داوود!
‫داوود. بیا
‫پدر، کجا میری؟
‫من جایی نمیرم
‫بیا، داوود
‫یه چیزهایی هست که ‫خیلی وقته دلم می‌خواد به زبون بیارم‌شون...
‫و یهو هیچ کلمه‌ای به ذهنم نمیاد ‫تا بیان‌شون کنم
‫داوود، بیا
‫بیا اینجا
‫داوود
‫لطفا
‫از روی احتیاط با همسر اولم ازدواج کردم
‫اتحاد ما عاقلانه بود
‫برای قبیله اون و من
‫خاندان من... لکه‌دار شد
‫به خاطر مادربزرگ روث؟
‫بله، یه موابایت بود
‫ولی همسرم، خالص بود
‫پسران قدرتمندی برام اورد، برادرهات
‫مدتها بعد از مرگش ‫با مادرت آشنا شدم
‫اون خیلی فرق داشت
‫متضاد با هر چیزی بود ‫که بهم یاد داده بودن دنبالش باشم
‫به عنوان دشمن مردم ما زاده شده بود
‫با اینحال، روحش، گرماش، ‫چیزی بود که هرگز تجربه‌ش نکرده بودم
‫با عجله گرفتمش
‫غیرقانونی ازدواج کردم
‫ولی دوستش داشتم، داوود
‫با عشقی که فکرشو نمی‌کردم ممکن باشه
‫و اونم دوستم داشت
‫حرفهای آخر مادرت به من...
‫می‌دونم. گفتش منو در امان نگه داری
‫نه
‫چنین حرفی نزد
‫گفت بذار خودشو پیدا کنه
‫بذار خودشو پیدا کنه
‫کلماتش این بود
‫مادرت الهاماتی دیده بود
‫خوابهایی در موردت دیده بود
‫در مورد چیزی که بهش تبدیل میشی
‫رویاهایی پر از خشونت
‫هم زیبا و هم وحشتناک
‫و آخرین درخواستش از من...
‫این بود که آزادت کنم به ‫اون رویاها برسی
‫منو ببخش، پسرم
‫منو ببخش
‫اینجا نگهت داشتم چون تو ‫آخرین چیزی هستی که از اون مونده
‫چون ازت شرمنده‌م نمی‌فرستمت ‫توی دشت و دمن
‫اینجا نگهت می‌دارم چون...
‫داوود، چون دوستت دارم همونقدر ‫که مادرتو دوست داشتم
‫منو ببخش، پسرم
‫بیا
‫کلی غذا و آذوقه بار الاغ کردم
‫ازت می‌خوام اونا رو ببری
‫کجا؟
‫به میدان نبرد
‫پیش برادرانت
‫شب چوپان‌ها
‫بار سنگینیه که قبل از ‫فرارسیدن وقتش پادشاه بشی
‫تنهامون بذار
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫در زمان نیاز بهت مشورت بدم
‫بهت خدمت کنم، همونطور ‫که به پدرت خدمت کردم
‫تو به هیچکس به جز ‫خودت خدمت نمی‌کنی، دواغ
‫و به هیچی باور نداری
‫باور دارم که مشکل بزرگتری ‫از اون غول داری
‫اگه آدم با دقت گوش کنه ‫خبرها تا دوردست‌ها می‌رسه
‫داستان‌هایی که میگن پیشگوی بزرگ...
‫به قبیله یهودا رفته، ‫به شهر بیت‌اللحم رفته
‫می‌تونم خدمات بزرگی بهت بدم
‫اگه دستور بدی میرم ‫دنبال کشتن هر کسی که...
‫تدهین شده تا جای پدرتو بگیره
‫دوباره اسم پدرمو به زبون نیار
‫فقط یه اسم نیاز دارم
‫آخرین تیکه، یوناتان
‫برای بازی‌های تو وقت ندارم، دواغ
‫باشه
‫پس برو در جنگی بجنگ ‫که می‌دونی نمی‌تونی پیروز بشی
‫به حرفهام گوش کن، ادومایت
‫حتی اگه در میدان نبرد بمیرم...
‫اول کاری می‌کنم تا در رفتن جون تو رو ببینم
‫تماشاش خیلی جالب خواهد بود
‫حقیقت رو می‌دونم، پدر
‫ولی اینم می‌دونم که پسرتم
‫دوستت دارم و تا آخر پیشت هستم
‫حالا بخواب
‫و اگه بیدار شدی، برام دعا کن
‫نه
‫نه!
‫نه
‫نه! نه!
‫یوناتان!
‫نه!
‫خدا به همراهت
‫پسرم
‫دوستت دارم
‫منم دوستت دارم
‫باشه
‫با هم میریم؟
‫من باید به سفر خودم برسم
‫اولین سخنانی که بهت زدم رو یادته؟
‫گفتم، خدا چیزی که انسان ‫می‌بینه رو نمی‌بینه
‫اون قلب رو می‌بینه
‫و تو، تو قلب یه شیر رو داری
‫شیرها چی کار می‌کنن؟
‫غرش می‌کنن
‫خودتو پیدا کن، پسرم
‫خودتو پیدا کن
‫چند روز باید این کار رو بکنیم؟
‫هیچ قهرمانی در اسراییل نیست؟
‫کسی نیست باهام بجنگه؟
‫« مترجم: داوود آجرلو» ‫Highbury
سرمووی مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم Sermovie