سرمووی مرجع دانلود فیلم و سریال .:: SERMOVIE ::.
‫وقتی از حد و حدود مختلفی بگذری...
‫اوضاع یه جورایی وارونه می‌شه...
‫اصل و نسب من...
‫اگه فقط یه چیز ساده بود...
‫اگه فقط زودتر از اینا باهاش رودررو شده بودم...
‫هنوز خیلی چیزا هست که می‌خوام در موردشون بحث کنم و بگم!
‫دایهیو کایشو!
‫چه بخندی یا گریه کنی، فردا بی برو و برگرد میاد.
‫در اون صورت... بیا بخندیم، توگا هیمیکو.
‫مردم... زندگی می‌کنن تا بخندن!
‫تویا-کون...
تو تونستی بخندی؟
‫قهرمانا رو...
‫نابود می‌کنم!
‫تمومی ندارن!
‫خفه ‌شین!
‫ریوکو!
‫ای وای... اگه جریان زمین متوقف شه، رد می‌شن!
‫یاوارا!
‫رژه مرگ مرد غمگین!
‫توگا بعد از تبدیل‌شدن به توایس، ‫بدلای زیادی از خودش می‌سازه.
‫کوسه‌ی توگا یعنی تبدیل، بسته به مقدار ‫خونی که بلعیده، حد و مرزی داره.
‫ولی قهرمانا راهی ندارن تا بفهمن که اون چقدر خون ذخیره کرده.
‫در ضمن... این که سعی کنن اینو بفهمن یا نه مهم نیست.
‫وقتی که اون بدلا بتونن عبور کنن،
‫ با تعداد منکوب‌کننده‌ای که دارن،
‫می‌تونن اطرافشونو تحت سلطه بگیرن،
‫اونم در کسری از ثانیه.
‫گم شین! قهرمانا!
‫تویا-کون...
چه بلایی سرت اومده؟
یعنی مردی؟
هنوزم از ما کسی هست که قرار باشه بمیره؟
‫وایسا!
‫گرانش صفر...
‫پیاده‌روی فضایی!
‫من تو رو از تابستون پارسال می‌شناسم،
‫ولی تو کاری کردی که طرز فکرم عوض بشه!
‫گفتم که دیگه دیره!
‫ببخشید که دیر کردم!
‫ولی... من دیدم!
‫خفه شو!
‫تو داشتی گریه می‌کردی!
‫حتماً به خاطر این بوده که نتونستی توایس باشی...
‫نتونستی کامل تبدیل شی...
‫شاید به این معنی باشه که شیگاراکی و بقیه رو تا اون ‫حد دوست نداره که از کوسه‌هاشون استفاده کنه.
‫سو-چان که داشت اینطوری می‌گفت...
‫ولی بعد از اینکه اشکای توگا هیمیکو رو دیدم، فکر کنم فهمیده باشم!
‫قهرمانا رو...
‫نابود می‌کنم.
‫چو تو هم درونت یه نیت مرگبار داری...
‫برای همینه که حسی که داری دوست‌داشتن خالص نیست!
‫خفه شو دیگه، اوراراکا اوچاکو!
تو فکر کردی در مورد من چی می‌دونی؟
‫فراپی!
‫به خاطر آسیبایی که تو جزیره‌ی اوکوتو دیدم،
‫نتونستم درست مبارزه کنم...!
‫با اینکه شما بدون هیچ خواسته‌ای بزرگ شدین!
‫با اینکه شما فقط با عرف جامعه هماهنگ شدین!
‫با اینکه شما فقط تو پر قو بزرگ شدین!
‫اون گنجشگو کشتی و خونشو خوردی!
‫اونم با خنده و شادی؟!
‫نخیرم... خودش افتاد تو باغچه!
‫خب... بیا این رفتارو اصلاح کنیم...
‫باید عادی بشی.
که اینطور...؟
‫این انحراف فقط تو بچه‌هایی که ‫کوسه‌ی خیلی قدرتمندی دارن، دیده می‌شه.
‫تو این جامعه، مورد نادری نیست.
‫باید اصلاحش کنیم و از شر اون رفتار خلاصش کنیم.
‫از دست تو...!
‫آفرین پسر خوب!
‫صورت هیمیکو-چان ترسناکه!
‫تمومش کن!
‫چیکار می‌کنی؟!
‫مثل منحرفا می‌مونی!
‫اصلاً نمی‌خواد در مورد چیزایی که ما می‌گیم حرف بزنه.
‫عادی باش دیگه!
‫آخه چرا نمی‌تونی عادی باشی؟!
‫هیمیکو! راست می‌گن که خون دوستتو خوردی؟!
‫نخیرم! من فقط جای زخمشو میک زدم، چون خون میومد!
‫این کار عادی نیست!
‫نمی‌خوای یه زندگی سالم داشته باشی؟!
‫بابا... مامان... من نمی‌فهمم!
‫من فقط نمی‌فهمم.
‫وقتی بقیه این کارو دوست دارن، جلوی خودشونو می‌گیرن؟
آخه چرا بقیه خون نمی‌مکن؟
‫ای وای... این دیگه از درون نابود شده!
‫بچه‌ای که به دنیا آوردم اصلاً آدم نیست!
‫برای همینم روش سرپوش گذاشتی...
‫خودتو سرکوب کردی، نقاب به چهره زدی.
‫دیگه خودت نیستی... یکی دیگه شدی.
‫اوراراکا!
‫سو-چان!
‫نه! اون نیست!
‫توگاست!
‫قهرمانا رو نابود می‌کنم.
‫اون کلونا دارن خونی که تو هوا پخشه رو می‌خورن!
‫قهرمانا رو...
‫نابود می‌کنم.
‫حتی بدل منو هم ساخته...
‫برای اینکه بتونیم با این تعداد بجنگیم باید به عنوان یه تیم عمل کنیم!
‫ولی اگه جدا شیم و گول بخوریم...
‫یالا بکشش! همین الان!
‫اون وقت... دیگه نمی‌شه متوقفشون کرد...
‫نابود می‌کنم...
‫توگا هیمیکو-چان! گوش کن!
‫فکر می‌کردم قهرمان‌بودن یعنی اینکه تابع قوانین باشی.
‫و اونایی که از قانون تابعیت نمی‌کنن شرورن!
ولی می‌دونی... توگا هیمیکو-چان؟
‫در حال حاضر، دوست من اصلاً نگران قانون و این حرفا نیست...
‫اون فقط می‌خواد با تو حرف بزنه.
‫فکر کنم این کار خیلی سخت‌تر از کشتن یه نفره...
‫یا دستگیرکردن یه نفر. خیلی سخت‌تره!
‫برای همین... با اینکه اوچاکو-چان یکم دیر کرده،
‫امکانش هست که لطفاً...
‫فقط به حرفش گوش بدی؟!
‫چارچوباتون فرق داره!
‫اون برکت و لذتی که شما ازش حرف می‌زنین...
‫اون احساساتو به من نمی‌دن!
‫منو تبدیل به کسی نکن که براساس قوانین خودت...
‫دلت به حالش می‌سوزه!
‫راستی توگا-چان، تو نمی‌خوای یه اسم شرورانه برای خودت بسازی؟
‫راست می‌گه.
‫فقط تو و رئیس اسم درست‌حسابی ندارین، نه؟
‫باید یکی بسازی!
‫نیازی نداری!
‫نمی‌خوام!
‫اگه داشته باشی اعتبارت می‌ره بالا ها.
‫مثلاً خون‌آشام زن، کارمیلا.
‫یا مثلاً «چو - چو»! «پیکاچو!»
‫نه ممنون!
‫چه مسخره.
‫این چیزا صرفاً یه عتیقه از زمان قبل از ساخت سیستم ثبت کوسه‌ن.
‫صرفاً برای راضی کردن مردم وجود داشته.
‫«دابی» تو یکی این حرفو نزن.
‫هنوزم اسم واقعیتو نمی‌دونم.
‫در گذشته، قهرمانان و اشرار فرقی نداشتن.
‫یه توضیحی بود که می‌گفت فقط یه روش
‫برای نام‌گذاری چیزاییه که درک نمی‌کنیم.
‫بعد مردم برای مخفی کردن هویت واقعی‌شون ازشون استفاده کردن.
‫پوست‌های تقلبی‌ای بودن که برای بقاء استفاده می‌شدن،
‫ولی در آخر مثل کمیک‌ها، یه اسم رمز شدن.
‫یه تئوری هست که می‌گه به‌خاطر همچین القابی دنیا ‫تبدیل به یه کمیک شده.
‫نیازی بهش ندارم.
‫البته به‌نظرم خفن هست.
‫برای همینم عضو لیگ شدم!
‫زندگی سخته!
‫به‌عنوان «توگا هیمیکو» زندگی می‌کنم!
‫انقدر برام دلسوزی نکن!
‫دلسوزی نیست!
‫لمسم کرد...
‫ولی اگه الان هم معلق بشم مهم نیست.
‫حرفای قشنگی می‌زنی، ولی در آخر،
‫می‌خوای پرتم کنی تو یه قفس و اعدامم کنی، مگه نه؟
‫اگه اینطور نیست، می‌خوای مثل جین-کون...
‫منو بکشی!
‫برنده شدن یا باختن، زنده موندن یا مردن، ‫این یه مبارزه سر بقاست!
‫اینی که می‌گی... برای دوتامون... «عادی» حساب می‌شه... نه؟
‫اگه دلسوزی نیست، پس صرفاً غرورته!
‫اگه دوتامون همینیم...
‫پس بمیر، قهرمان!
‫تعداد ماها زیادتره...
‫لشگر مرد غمگین!
‫این...
‫غیرممکنه!
‫«هر نسل قوی‌تر می‌شن.»
‫«و کسی توان کنترل کردن‌شون رو نخواهد داشت...»
‫این تئوری روز رستاخیزه که سال‌ها راجع بهش می‌شنیدم...
‫نگو که امروز بود...؟
‫پس امروز بوده؟!
‫بر اساس احساسات تنها یک دختر
‫دنیا تغییر می‌کنه.
‫له‌شون کنین!
‫هنر رزمی...
‫گان‌هد!
‫صرفاً معلق کردی!
‫هیچ آسیبی ندیدیم.
‫آره...
‫گرانش صفر قدرتی نیست که برای ‫آسیب زدن به بقیه باشه!
‫اگه بخوام یکیو از بالا بندازم عمراً حس خوبی بگیرم!
‫اگه دلسوزی نیست، پس صرفاً غرورته!
‫شاید همینطور باشه.
‫نمی‌تونم از اینکه عمداً آدم کشتی چشم‌پوشی کنم.
‫ولی دیدن چهره‌ت...
‫باعث می‌شه فکر کنم حتماً براش ‫ دلیلی داشتی و مجبور بودی!
‫اون‌روز، وقتی که دنیا درهم‌برهم شد،
‫نگاه غم‌انگیزی رو صورتت بود!
‫اونکه خودت بودی!
‫منم ناراحت بودم!
‫گوش بده، توگا هیمیکو!
‫وقتی اولین‌بار همو دیدیم، ازت ترسیده بودم!
‫چون نمی‌فهمیدم...
‫چطوری می‌تونی تو اون موقعیت بخندی!
‫خفه‌شو!
‫به‌عنوان توگا هیمیکو زندگی می‌کنی؟
‫پس هرچقدر دلت می‌خواد آدم بکش،
‫و هرچی که خواستی بشو.
‫همچین قیافه‌ای نگیر!
‫بمیر! چرا نمی‌میری؟!
‫شاید تونسته باشی یه‌بار پسش بزنی!
‫شاید این دنیا چیزی نباشه که بتونی راحت توش زندگی کنی!
‫... غرورت!
‫می‌دونم!
‫ولی بازم،
‫انقدر چهره‌ی شاد دیدم که می‌دونم...
‫عاشقتم. از اولین‌‌بار که دیدمت همین حسو داشتم.
‫وقتی گفتی عاشق یکی هستی، چهره‌ت...
‫و لبخندت انقدر زیبا بود که باعث شد حسودی کنم!
‫شبیه یه منحرف شدی!
‫نمی‌خوام تظاهر کنم هرگز اون لبخندت رو ندیدم!
‫نمی‌تونم کاری کنم گناهات از بین برن!
‫نمی‌تونمم همه‌چیزتو قبول کنم!
‫ولی بازم، اگه حتی یکم حس می‌کنی می‌خوای باهام صحبت کنی،
‫پس هرچقدر دلت بخواد بهت خونمو می‌دم!
‫هیمیکو-چان، می‌خوام باهات بحثای عاشقانه داشته باشم!
‫معلق شدن؟
‫با اینکه اوراراکا بهشون دست نزد؟
‫چون همه‌شون داشتن همو لمس می‌کردن... بین‌شون پخش شد...؟
‫اون دختره... تنهایی..؟!
‫چی شد؟!
‫مثل یه‌مشت مهره‌ی متصل معلق شدن!
‫فقط کافیه بازم کپی بسازم!
‫باز همونه...
‫مثل همونه که قبلاً برام اتفاق افتاد!
‫وقتی کم مونده بود بمیرم!
‫ببر-سان...
‫کامویی جنگل...
‫تو واقعی‌ای؟
‫اگه الکی بودم که این زخمه باعث می‌شد غیب شم...
‫مگه کوسه‌ی اون دختره نمی‌تونست زیر ۳ تُن رو معلق کنه؟
‫از اردوی تمرینی پارسال خیلی رشد کردن!
‫بدنم داره سرد می‌شه...
‫و مهم‌تر از اون،
‫الان، من فقط...
‫می‌خوام لمست کنم!
‫می‌خوام غمی که درونته رو لمس کنم!
‫خانواده‌ی من فقیره و پدرمادرم معمولاً ناراحت بودن...
‫می‌خواستم کاری کنم که بتونن در آرامش و خوشحال باشن،
‫و برای همینم می‌خواستم یه قهرمان بشم!
‫ولی هرچی بزرگ‌تر شدم، بیشتر فهمیدم...
‫این دنیا فقط پدرمادرم و خونه‌مون نیست...
‫فهمیدم بقیه‌ی آدما هم وجود دارن!
‫و بعد، عاشق میدوریا ایزوکو شدم،
‫و الانم می‌خوام جلوتو بگیرم!
‫من همچین کسی‌ام!
‫برای همین الان اینجام!
‫بهم بگو!
‫چه فکری می‌کنی؟
‫بگو تا الان چه فکری می‌کردی!
‫همه‌چیو بگو!
‫من راحت عاشق می‌شم.
‫عاشق حیوانات، اشرار، قهرمانان، پسرا، دخترا...
‫چون همه‌شون خون زیبایی درون‌شون جریان داره.
‫آره...
‫بهم می‌گفتن لبخند نزنم...
‫حسودی می‌کردم...
‫که اینطور...
‫ایزوکو-کون شبیه پسری بود که عاشقش بودم.
‫اسمش سایتو بود.
‫نمی‌تونستم ازش بخوام بهم خونشو بده.
‫چون اون‌موقع می‌گفت من آدم نیستم...
‫چون فکر می‌کرد ناز نیستم...
‫چون مثل اوچاکو-چان و ایزوکو-کون،
‫برمی‌گشت بهم می‌گفت روش صحیح زندگی کردن چیه، ‫و همه‌ش همین.
‫برای همین عضو لیگ اشرار شدم.
‫چون جایی بود که می‌تونستم هرطوری می‌خوام داخلش زندگی کنم!
‫تمام مدت داشتی بهم علامت می‌دادی...
‫ولی خیلی طول کشید بفهمم...
‫عا، وقت تمومه...
‫خون جین-کون داره ازم خارج می‌شه...
‫جین-کون داره غیب می‌شه...
‫اوراراکا!
‫به‌نظرم منم وقتی یکی داغون شده ولی خیلی سخت ‫تلاش می‌کنه، چیز خوبیه.
‫نمی‌تونم جای لیگ اشرار رو بگیرم،
‫ولی به‌نظرم نیاز بود بهت بگم لبخندت چقدر خوشگله.
‫من...
‫من عاشق ایزوکو-کون و اوچاکو-چانم، ولی...
‫به‌نظرت...
‫... نازم؟
‫نازترین کل جهانی.
‫آنچه خواهید دید...
‫بالأخره زمان دیدارشون رسیده...
‫ارباب شیاطینی که کوسه می‌دزده
‫و مظهر صلحی که کوسه نداره.
‫آل‌فوروان و آلمایت.
‫زمان مبارزه‌ی سرنوشت‌سازشون شده!
‫قسمت بعدی: «نبرد بدون کوسه».
‫جهت جلوگیری از تبدیل شدن گردآب ناراحتی به نفرت...
‫فراتر برو!
‫فراتر از بینهایت!
‫ محل ویلای گونگا
غرور یک دختر
پسرا
پیـــــــــــــــــــــــش‌نمایش
قسمت بعـــــــــدی
نبرد بدون کوسه
Iza nanbyakkai nanzenkai
Zenkai de kimi wo sukuu tte sukuu tte
Utau kara
Hantai no hantai de futari de raise
Waratte waratte yume no naka
Kassai itami wo daishou ni daishou ni
Nani ga hoshikatta
Banzai katanakya seigi nado nai
Seigi nado nai
Tada waratteitai
Daremo karemo ga dareka no tame ni utatteiru
Sonna ashita wo ubatteirun da yo
Yuzurenai senritsu kasanariau bokura ni
Aihan shite kimi mo sakendeiru
Ima da kaaten kooru
Saa tatakatte ikou
Migi hidari mo wakaranai boku dakedo
Itsumo kaaten kooru
Owaranai mahou
Hibi iza ikou
Saikou shutsuryoku de
Iza nanbyakkai nanzenkai
Zenkai de kimi wo sukuu tte sukuu tte
Utau kara
Hantai no hantai de futari de raise
Waratte waratte yume no naka
‫فرقی نداره چندصد یا چندهزار بار باشه،
‫با تمام توانم برای نجاتت نجاتت
‫می‌خونم
‫در زندگی بعدی، نقطه‌ی مخالفِ مخالف،
‫با هم می‌خندیم می‌خندیم و رویا می‌بینیم
‫به سلامتی، در ازای درد، در ازای درد،
‫به‌دنبال چی می‌گشتم؟
‫ایول، اگه برنده نشی، عدالتی درکار نیست،
‫عدالتی درکار نیست،
‫فقط می‌خوام لبخند بزنم
‫همه برای کسی می‌خونن،
‫دارن همچین فردایی رو می‌دزدن،
‫نغمه‌ای تسلیم‌ناپذیر، بر رویمان افتاده،
‫تو هم برای مخالفت داری فریاد می‌زنی
‫الان پرده‌ی آخره،
‫بیا بجنگیم،
‫راستمو از چپم تشخیص نمی‌دم، اما،
‫همیشه پرده‌ی آخره،
‫یه جادوی بی‌پایان،
‫هرروز، بیا به جلو بریم،
‫با تمام توانمون
‫فرقی نداره چندصد یا چندهزار بار باشه،
‫با تمام توانم برای نجاتت نجاتت
‫می‌خونم
‫در زندگی بعدی، نقطه‌ی مخالفِ مخالف،
‫با هم می‌خندیم می‌خندیم و رویا می‌بینیم
Namida no ato ga kienai yokogao
Mabuta ni nokoru
Tomadou koto mo yurusanai setsuna
Ikari ni furueta
Kaeru basho ni mo niteita koto
Ushinau tame ni
Deatta wake janain da
Koe wo kotoba wo
Yasashii atsusa wo
Kokoro ni tomoshite
Kiechaisou na hodo
Inochi ga tarinain da
Kimi wo terasenai
Hikari ni imi wa nai
Kiechaitai kurai no
Rokutousei no matataki
Ichiban boshi wo kakikesu you na
Kimi no koe wo sagashiteru
Kiechaisou na hodo
Chiisana inochi demo
Ichiban boshi wo kakikesu you na
Kimi no koe wo sagashiteru
‫رد اشک، بر روی صورتت باقی می‌مونه،
‫بر روی پلک‌هایت سنگینی می‌کند
‫در لحظه‌ای که اجازه‌ی سردرگمی نمی‌دهد،
‫از ترس لرزیدم
‫مکانی که شبیه خانه بود،
‫فقط برای از دست دادنش،
‫همو ندیدیم که
‫صدا و کلمات،
‫گرمای ملایم،
‫قلبم رو روشن می‌کنه
‫وقتی حس ناپدید شدن می‌ده،
‫زندگی کافی نیست
‫اگه نمی‌تونم درخشانت کنم،
‫پس نور هیچ معنی‌ای نداره
‫مانند سو سو زدن
‫نور ستاره‌ی شش‌درخشانی،
‫چیزی که حتی روشن‌ترین ستاره‌ هم خاموش می‌کنه،
‫به دنبال صدات می‌گردم،
‫حتی اگه زندگی انقدر کوچیک باشه
‫که هرلحظه امکان ناپدیدیش باشه،
‫چیزی که حتی روشن‌ترین ستاره‌ هم خاموش می‌کنه،
‫به دنبال صدات می‌گردم،
‫به دنبال صدات می‌گردم