‏‫-انفجار‬ ‏‫-[موسیقی ارکسترال پرشور پخش می‌شود]‬
‏‫♪ فودتوپیا ♪‬
‏‫-[موسیقی پرتنش پخش می‌شود]‬ ‏‫-در پایان، با این میزان از محصولات،‬
‏‫کربوهیدرات و پروتئین‬ ‏‫فقط توی همین شهر،‬
‏‫می‌تونیم آدم‌هامون رو‬ ‏‫برای ماه‌ها سیر نگه داریم.‬
‏‫[تریش] این، به علاوه اطلاعات فرانک‬ ‏‫از نقشه شهر،‬
‏‫باعث میشه این یکی از‬ ‏‫موفق‌ترین ماموریت‌های سوخت‌رسانی ما باشه.‬
‏‫نه، نمی‌تونیم این کار رو بکنیم!‬
‏‫[شورای شهر می‌خندند]‬
‏‫-اوه، خوب بود فرانک.‬ ‏‫-نه، جدی می‌گم، نمی‌تونیم این کار رو بکنیم!‬
‏‫[خنده ادامه پیدا می‌کند]‬
‏‫اوه، داره شوخیشو ادامه میده.‬
‏‫می‌دونی، این کمدی جسورانه‌ای بود،‬ ‏‫و نتیجه داد.‬
‏‫تریش، تو همدلی! همدلانه یه راهی برامون پیدا کن! ترجیحاً به سمت صلح!‬
‏‫فرانک، فکر می‌کردم تو موافقی،‬
‏‫با توجه به اینکه چطور‬ ‏‫راجع به شهر قدیمی‌ت حرف می‌زدی.‬
‏‫رایس، تو صورت‌جلسه رو می‌نوشتی،‬ ‏‫می‌تونی بخونی...؟‬
‏‫نقل قول: "اون احمق‌ها تنها غذای باهوششون رو تبعید کردن.‬
‏‫-چه مشت احمق‌هایی." پایان نقل قول.‬ ‏‫-باشه،‬
‏‫یکم تلخ بودم که تبعیدم کردن،‬ ‏‫ولی اونا لیاقت مردن ندارن، درسته؟‬
‏‫[سرفه‌ای می‌کند]‬
‏‫فکر کردم یه چند تا سر تکون دادن ببینم.‬ ‏‫هیچی؟‬
‏‫باشه، چی میشه اگه فقط یه شهر دیگه رو‬ ‏‫برای حمله انتخاب کنیم؟‬
‏‫اون منطقه اونجا، به نظر میاد‬ ‏‫جای باحال‌تری برای... قتل عامه؟‬
‏‫قبلاً این کارو کردیم. و باحال بود.‬
‏‫ما این شورا رو تشکیل دادیم‬ ‏‫تا همه بتونن نظر بدن.‬
‏‫چرا به رای نذاریمش؟‬
‏‫عالیه، خیلی خوبه. و بیاید این بار واقعاً‬ ‏‫با وجدانمون رای بدیم.‬
‏‫همه موافق کشتن تمام غذاهای‬ ‏‫شهر فرانک‬
‏‫برای سیر کردن آدم‌هامون‬ ‏‫و حفظ وضعیت موجود.‬
‏‫[اعضای شورا]‬ ‏‫آره!‬
‏‫-اوم. همه مخالفین؟‬ ‏‫-[فرانک نفس‌نفس می‌زند]‬
‏‫-[شرمن] موافق‌ها رای آوردن.‬ ‏‫-آخ.‬
‏‫[شرمن]‬ ‏‫ماموریت تا دو روز دیگه شروع میشه.‬
‏‫[صدای قدم‌ها به سرعت دور می‌شود]‬
‏‫-فرانک. معذرت می‌خوام، یعنی... نمی‌خوام.‬ ‏‫-[موسیقی دراماتیک پخش می‌شود]‬
‏‫فرانک، حس می‌کنم روحت آشفته‌ست.‬
‏‫می‌خوام یه کتاب بهت معرفی کنم،‬
‏‫نوشته سوپ مرغ،‬ ‏‫از کلوپ کتاب بامیه.‬
‏‫می‌دونم این سخته،‬ ‏‫ولی مطمئنم نظرت عوض میشه.‬
‏‫[موسیقی اوج می‌گیرد]‬
‏‫[نفس‌نفس می‌زند]‬
‏‫بری!‬
‏‫بری! بری!‬
‏‫-دیگه نمی‌دونم کی هستم.‬ ‏‫-وقت نیست!‬
‏‫نیو فودلند داره برنامه‌ریزی می‌کنه‬ ‏‫تا دو روز دیگه به فودتوپیا حمله کنه.‬
‏‫چی؟ چطور این اتفاق افتاد؟‬ ‏‫اصلاً از کجا می‌دونستن کجاست؟‬
‏‫می‌دونم! این سوال خوبیه‬ ‏‫که فکر نمی‌کردم بپرسی،‬
‏‫و واسه همین... جواب خوبی براش ندارم.‬ ‏‫قبلاً در مورد چی صحبت می‌کردی؟‬
‏‫بحران هویت داری؟‬ ‏‫بیا برگردیم به اون موضوع.‬
‏‫بهشون گفتی، مگه نه؟ این چه کاری بود آخه؟‬
‏‫باشه، آره، لعنتی، بهشون گفتم، تصادفی بود! داشتم خودمو خالی می‌کردم!‬
‏‫فکر کردم فقط یه درد و دل بی‌خطره. تو که می‌دونی من چجوری درد و دل می‌کنم!‬
‏‫خلاصه اینکه، حسابی گند زدی.‬
‏‫خب، اعتراف کن. بیا و بگو.‬
‏‫بری، الان واقعاً وقت این حرفاست؟ ما کلی کار داریم.‬
‏‫ما باید بریم سراغ سمی و جک‬
‏‫و بجنبیم برگردیم فودتوپیا تا بهشون هشدار بدیم.‬
‏‫آه، شما کله‌پوک‌های نگران یه کم آروم می‌گیرید؟‬
‏‫یه خبر عالی دارم،‬
‏‫و یه خبر حتی بهتر هم دارم.‬
‏‫کدوم رو اول می‌خواید؟‬
‏‫-فکر کنم خبر بهتره رو؟ -مهم نیست، عجله کن،‬
‏‫اطلاعات رو بگو.‬
‏‫من به فودتوپیا برنمی‌گردم، و تو هم برنمی‌گردی.‬
‏‫چی داری میگی؟‬
‏‫شما کله‌پوک‌های نگران. من فردا فیلمم رو اکران می‌کنم.‬
‏‫[صدای شیپور]‬
‏‫[فرانک] کی به فیلم تو الان اهمیت میده، سمی؟‬
‏‫همه اهمیت میدن، فرانک. و، می‌دونی،‬
‏‫وقتی نیوز فودلند فیلم چهار ساعته‌ی حماسی من رو درباره‌ی پیروزی روح غذا ببینه،‬
‏‫اونا به فودتوپیا حمله نمی‌کنن، و دیگه به هیچ غذایی آسیب نمی‌رسونن.‬
‏‫سمی، قربون اون قلب شیرین و خمیرمایه‌دارت برم،‬
‏‫این ساده‌لوحانه‌ترین چیزیه که تا حالا شنیدم. ما باید بریم!‬
‏‫اه، گوش کنید، شما وحشی‌اید، شما دهن‌بازید.‬
‏‫فکر می‌کنید فقط جنگ و خشونت تغییر ایجاد می‌کنه؟‬
‏‫-[صدای شاتر دوربین] -هنر، دوستان من،‬
‏‫اینه که ما رو در سطح سلولی تغییر میده، خواهید دید.‬
‏‫-ما نمی‌بینیم چون داریم میریم! -سمی، داری وقتت رو هدر میدی!‬
‏‫اوه، نه، تو داری وقتت رو هدر میدی، رفیق. آره، می‌دونی چیه؟ برید! گمشید!‬
‏‫فرار کنید مثل اون بی‌عرضه‌های کوچیکی که هستید‬
‏‫و بزرگترین شب زندگیم رو از دست بدید.‬
‏‫ولی من می‌مونم.‬
‏‫من می‌مونم چون انتخاب شجاعانه‌تریه.‬
‏‫و این، دوست من، به اشتراک گذاشتن هنر منه.‬
‏‫هی، اونا فقط برای شرکت‌کننده‌های افتتاحیه است!‬
‏‫[فرانک] گمشو، ما برش می‌داریم!‬
‏‫[موسیقی جاز در حال پخش]‬
‏‫[نفس‌نفس زدن شدید]‬
‏‫[جک در حال خروپف کردن]‬
‏‫[در گوشی] باید پلک‌های گوشتیش رو بالا بزنیم.‬
‏‫[در گوشی] نه، نه، نه. این می‌ترسونتش.‬
‏‫همه رو بیدار می‌کنه.‬
‏‫اون همیشه داد میزنه وقتی همینجوری بیدارش می‌کنم.‬
‏‫اون دوست داره وقتی این کارو می‌کنم.‬
‏‫[به آرامی فوت کردن]‬
‏‫-فرانک، تو اینجایی! -هیس! هیس! هیس.‬
‏‫[جک] اوه، کاش می‌دونستم.‬
‏‫حمام درخواست می‌کردم و لباس رسمیم رو می‌پوشیدم.‬
‏‫داشتم فکر می‌کردم منو فراموش کردی.‬
‏‫آره، آره، آره. عالیه. خوبه. نگرانش نباش. خبر خوب؟‬
‏‫-ما داریم از اینجا می‌زنیم بیرون، رفیق! -چی؟ نه. چی... چی؟ چرا؟‬
‏‫توی راه بیشتر توضیح میدم، اما فودتوپیا تو دردسر افتاده.‬
‏‫باید الان حرکت کنیم. پس وسایلتو جمع کن. چیزی داری؟‬
‏‫بی‌خیال. اگه داری، جمعش کن.‬
‏‫راستش، حالا که فکر می‌کنم، نکن!‬
‏‫فقط وسایلتو ول کن. بریم!‬
‏‫فرانک، صبر کن. تو... تو نصفه شب بیدارم می‌کنی‬
‏‫با "نسیم‌های ویژه" و بهم میگی دارم میرم؟‬
‏‫من نمی‌تونم برم. اونا آخرین نفرو که سعی کرد فرار کنه، کشتن!‬
‏‫نمی‌دونم حرفمو شنیدی یا نه، ولی ما باید بریم فودتوپیا رو نجات بدیم!‬
‏‫اون غذاها از من متنفر بودن. همه‌شون می‌خواستن منو بکشن.‬
‏‫همش بهم پچ‌پچ می‌کردن.‬
‏‫فودتوپیایی‌ها به فکرم نبودن. چرا من باید به فکرشون باشم؟‬
‏‫می‌دونی، فکر نمی‌کنم هیچ غذایی از اون شهر واقعاً به فکرم بود.‬
‏‫من... من دارم در مورد تو حرف می‌زنم، فرانک. اون بخش آخر در مورد تو بود.‬
‏‫-جک، بیا دیگه، من به فکرتم. -واقعاً؟‬
‏‫این اولین باره بهم سر می‌زنی، و فقط به خاطر اینه که به چیزی نیاز داری.‬
‏‫این کاملاً، اِاِ، درست نیست.‬
‏‫باورم نمی‌شه دارم مقاومت می‌بینم، فکر کردم با این قضیه موافقی!‬
‏‫"آه، نیازی نیست به اژدهام سر بزنم تا وقتی که به بدن اژدهایش نیاز پیدا کنم‬
‏‫که یه جایی اژدها باشه که کار مهم اژدهایی می‌طلبه."‬
‏‫یه خبری برات دارم. من دیگه اژدهات نیستم.‬
‏‫من یه اسبم.‬
‏‫خب، پس یالا یا هرچی که راهت می‌ندازه.‬
‏‫بیاین، ما وقت این حرفا رو نداریم! بری، برو تو و هدایتش کن بیرون.‬
‏‫فرانک، اون... اون نمی‌خواد بره.‬
‏‫من جایی هستم که بهش تعلق دارم، با مردمم.‬
‏‫معلوم شد مردم من، آدم هستن.‬
‏‫اینا مردم تو هستن؟ اینا غذاخورن! قاتلن!‬
‏‫اونا منو قبول دارن، بهم دروغ نمی‌گن،‬
‏‫و قطعاً منو به درخت نمی‌بندن و بهم به زور گوشت سر نمی‌دن.‬
‏‫تو اصلاً قصد نداشتی منو تو دنیای غذات جا بدی، درسته؟‬
‏‫آره بابا، تو انسانی! چطور می‌تونی غذا باشی؟‬
‏‫با یه قلب باز و یه کم تخیل!‬
‏‫تو تمام این مدت فقط داشتی ازم استفاده می‌کردی.‬
‏‫فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت واقعاً دوستم داشتی.‬
‏‫خب، من از دوست داشتنت پشیمونم. از ما پشیمونم.‬
‏‫نه، تو پشیمون نیستی، من بهترین اتفاقی‌ام که تا حالا برات افتاده.‬
‏‫خیلی خب، بیاین یه کم آروم‌تر، بچه‌ها،‬
‏‫داره خیلی بچه‌گانه به نظر میاد.‬
‏‫منم که پشیمونم، نه تو. من از همه چی بیشتر از تو پشیمونم!‬
‏‫یادته خودمو U شکل کردم‬
‏‫-که آروم روی تخم‌هات تاب بخورم؟ -آره؟‬
‏‫-پشیمونم! -[نفس نفس می‌زند] خیلی خب، باشه.‬
‏‫خب، یادته انگشت دستکش‌دارتو تو سوراخ ادرارم فرو کردی؟‬
‏‫آره، تظاهر کردم خوشم میاد، ولی واقعاً خوشم نیومد.‬
‏‫فقط می‌دونستم تو خوشت میاد.‬
‏‫باشه، فهمیدیم، فهمیدیم. هر دو کارهای وحشتناک انجام دادین.‬
‏‫بریم سراغ بخش بعدی دعوا اینجا.‬
‏‫-من دیگه رفتم.‬ ‏‫-خب، پس فکر کنم وقت خداحافظیه.‬
‏‫آره، خداحافظیه.‬
‏‫تا وقتی تو میدون جنگ ببینمت،‬ ‏‫که اونجا چاره‌ای جز کشتنت ندارم!‬
‏‫[نفس‌نفس‌زنان] خب، پس فکر کنم‬ ‏‫منم چاره‌ای جز خوردنت ندارم.‬
‏‫دلم می‌خواد ببینم می‌تونی. تو اصلاً دل و جراتش رو نداری.‬
‏‫[موسیقی دراماتیک پخش می‌شود]‬
‏‫[نفس‌نفس‌زنان] [موسیقی اوج می‌گیرد]‬
‏‫[جک صداهای پریشان درمی‌آورد]‬
‏‫[با پژواک] تو اصلاً دل و جراتش رو نداری.‬
‏‫[از خشم غرغر می‌کند]‬
‏‫[غرش می‌کند]‬
‏‫[ناله و گریه می‌کند] [موسیقی به اوج می‌رسد]‬
‏‫اوه، وای. مستقیم رفتی تو دلش. خب، این خیلی خوبه!‬
‏‫اینجوری خوب شدن شروع میشه. یادت باشه بجویی. هر وقت تونستی نفس بکش.‬
‏‫ام، چاشنی چیزی نمی‌خوای‬ ‏‫یا اینکه بپزیشون؟‬
‏‫با اشک‌های من نمک‌سود شدن. [گریه می‌کند، می‌جود]‬
‏‫[موسیقی غمگین پخش می‌شود]‬
‏‫[بری، با لهجه فرانسوی] او رووار، دیژون.‬
‏‫چرا اینقدر طولش دادی؟ چرا اینقدر دلت گرفته به نظر میای؟‬
‏‫دلیلی نداره. دلتنگ نیستم.‬
‏‫[فرانک] خب، بهتره دیگه راه بیفتیم.‬
‏‫بدون جک تا ابد طول می‌کشه.‬
‏‫فقط همین پاکت کادوی بی‌خود رو داریم.‬
‏‫[موسیقی دراماتیک پخش می‌شود] [هر دو نفسشان بند می‌آید]‬
‏‫[موتور گاز می‌دهد] [فرانک غرغر می‌کند]‬
‏‫[لاستیک‌ها جیغ می‌کشند]‬
‏‫[موتور غرش می‌کند]‬
‏‫[موسیقی پرتنش پخش می‌شود]‬
‏‫[غرغر می‌کند]‬
‏‫[باد معده خارج می‌شود]‬
‏‫[آروغ می‌زند، نفس بیرون می‌دهد] خب، حالت چطوره؟‬
‏‫[شکم قار و قور می‌کند]‬
‏‫نمی‌دونم قورت دادنِ‬ ‏‫۳۷ تا فرانک نپخته... ام، هات‌داگ،‬
‏‫بهترین شروع برای برگشت به غذا بود.‬ ‏‫-نه، بود. حداقل نمادین بود.‬
‏‫بهت افتخار می‌کنم. جلوی غذایی وایستادی‬ ‏‫که خیلی ناسالم روت تسلط داشت.‬
‏‫[دیژون] حالا آماده شید.‬
‏‫بری و اون سوسیس دیگه‬ ‏‫ترکمون کردن.‬
‏‫جرمیه که مجازاتش مرگه.‬
‏‫[نفسش بند می‌آید] [جیل] فهمیدم.‬
‏‫[صدای هیس هیدرولیک]‬
‏‫نگران نباش جک. دیژون کاری می‌کنه که من‬ ‏‫براشون خیلی دردناک‌ترش کنم.‬
‏‫[موسیقی بیگ بند پخش می‌شود]‬
‏‫[همهمه نامفهوم]‬
‏‫[جمعیت ساکت می‌شود] [میکروفون ضربه می‌خورد، فیدبک]‬
‏‫[سامی] چی یه فیلم رو می‌سازه؟‬
‏‫آیا تخلیه عاطفی از پاتوسه؟‬
‏‫آیا یه نقش اول جذابه؟‬
‏‫تعامل نور، امولسیون‌ها،‬ ‏‫و سلولوزه؟ نه.‬
‏‫جواب شجاعته.‬
‏‫اما، سمی،‬ ‏‫چطور ساختن یه فیلم شجاعانه‌ست؟ هوم.‬
‏‫سوال خوبیه، هرچند از نظر گرامری یه کم پیش پا افتاده‌ست.‬
‏‫جواب؟ برای روشن کردن این فیلم، رفتم توی خودم.‬
‏‫با اهریمن‌هام جنگیدم، با ترس‌هام بغل کردم، با شک‌هام قاشقی خوابیدم،‬
‏‫-روحمو دستمالی کردم.‬ ‏‫-[صدای سوت میکروفون]‬
‏‫و وقتی برگشتم بیرون، آماده بودم که از تمام تجربه‌هام استفاده کنم‬
‏‫تا بتراشم و مجسمه کنم اون سنگ مرمری رو که الان شده...‬
‏‫انقلابِ یک انقلاب: داستان انقلابیِ انقلاب.‬
‏‫[تشویق و کف زدن جمعیت]‬
‏‫[پخش موسیقی باشکوه]‬
‏‫[بمباران]‬
‏‫[فریادهای نامفهوم]‬
‏‫-مامان؟‬ ‏‫-هیس، هیس!‬
‏‫[سامی] صداهای بلند نبودن که بیشتر یادم مونده.‬
‏‫سکوت بود. سکوت توی اون همه سر و صدا.‬
‏‫[صدای جنگ]‬
‏‫[صدای جیغ لاستیک]‬
‏‫-چی کار می‌کنی؟ چیه؟‬ ‏‫-دیژونه.‬
‏‫[خنده تمسخرآمیز] معلومه که می‌دونه.‬
‏‫-از کجا می‌دونی دیژونه؟‬ ‏‫-تو غضروفم حسش می‌کنم.‬
‏‫[پخش موسیقی دلهره‌آور]‬
‏‫[بری] چقدر احمق بودم که دست کمش گرفتم.‬
‏‫[جیل نفس نفس می‌زند]‬
‏‫طولی نمیکشه که پیدامون میکنه، و هر بلایی خواست سرمون میاره.‬
‏‫احتمالاً گردنتو فوری می‌شکنه. ولی من چی؟ [پوزخند می‌زند]‬
‏‫با من وقت میذاره، حتماً از کشتنم لذت می‌بره.‬
‏‫یه جورایی داری میگی انگار ازش لذت می‌بری؟‬
‏‫-شاید یه بخشیم لذت ببره، فرانک.‬ ‏‫-منو نترسون! ما یه نقشه می‌خوایم.‬
‏‫[پوزخند می‌زند] فرانک، اون بزرگترین جنگجوی غذایی تاریخه.‬
‏‫هیچ کس نمیتونه جلوش رو بگیره، شکست ناپذیره، چون عالیه.‬
‏‫حواستو جمع کن، هیز. یه چیزی دارم.‬
‏‫[صدای جیغ لاستیک]‬
‏‫توت‌های وحشی! می‌دونیم که اینجایین، همیشه مراقب جنگلتونین!‬
‏‫بدونین! یه آدمیزاد نزدیک میشه! حمله!‬
‏‫هگنا یوب جاب!‬
‏‫[نفس نفس زدن شدید]‬
‏‫-وای! دُدو، بیژو!‬ ‏‫-[پخش موسیقی دلهره‌آور]‬
‏‫[صدای خش خش]‬
‏‫خدایا، این چقدر هیجان‌انگیزه، نه؟‬
‏‫که فقط داریم، مثلاً، نگاه می‌کنیم.‬
‏‫فکر کنم.‬
‏‫[صدای خش خش شاخه‌ها]‬
‏‫[توت وحشی فریاد می‌زند]‬
‏‫اینم از این.‬
‏‫-[پخش موسیقی دلهره‌آور]‬ ‏‫-[فریاد کشیدن توت‌ها]‬
‏‫[دیژون و جیل غرغر می‌کنند]‬
‏‫[توت‌های وحشی] هگنا یوب جاب! هگنا یوب جاب!‬
‏‫هگنا یوب جاب!‬
‏‫وقت مربا درست کردنه!‬
‏‫بداهه عمل نکن!‬
‏‫[جیغ]‬
‏‫این چه کوفتیه؟‬
‏‫[جیل] بمیر، بمیر، بمیر!‬
‏‫[با صدای ضعیف]‬ ‏‫هگنا... یاب جاب...‬
‏‫[موسیقی پرتعلیق ادامه دارد]‬
‏‫پس این عشقه.‬
‏‫اینقدر شیفته‌ی غذایی که داره ما رو می‌کشه، نباش!‬
‏‫حالا بریم!‬
‏‫-[موتور ماشین گاز می‌خورد]‬ ‏‫-[لاستیک‌ها جیغ می‌کشند]‬
‏‫[موسیقی پرتعلیق در حال پخش است]‬
‏‫[در با جیرجیر باز می‌شود]‬
‏‫-[نفس کشیدن]‬ ‏‫-[صدای ناگهانی دراماتیک]‬
‏‫[سامی]‬ ‏‫ما خوراک اونا بودیم.‬
‏‫یه خوراکی خوشمزه.‬
‏‫خدایانی که می‌پرستیدیم،‬ ‏‫نابودکننده‌ی ما بودند.‬
‏‫می‌ترسیدم بجنگم.‬
‏‫ولی وقت نداشتیم بترسیم...‬
‏‫و همین از همه بیشتر منو می‌ترسوند.‬
‏‫جسدت به عنوان یه کمک توی نقشه‌ی پرت کردن حواس، عمل می‌کنه، پنیر مرده.‬
‏‫-و برای همین، ازت ممنونیم.‬ ‏‫-[بوق می‌زند]‬
‏‫این ردپاها رو دنبال کن دیژون،‬ ‏‫فرشته‌ی بی‌عیب و نقص.‬
‏‫[موسیقی پرتعلیق در حال پخش است]‬
‏‫باشه، بریم جلو.‬ ‏‫از اینجا به بعد پیاده‌ست.‬
‏‫[کلاغ از دور قارقار می‌کند]‬
‏‫-[کلاغ‌ها قارقار می‌کنند]‬ ‏‫-[نفس کشیدن]‬
‏‫-[کلاغ قارقار می‌کند]‬ ‏‫-[فرانک] اوه، لعنتی!‬
‏‫[هر دو جیغ می‌کشند]‬
‏‫-[نفس کشیدن]‬ ‏‫-فرار کن! زیگ‌زاگی بدو!‬
‏‫[هر دو فریاد می‌زنند]‬
‏‫-[بری ناله می‌کند]‬ ‏‫-[فرانک] اوه، نه...‬
‏‫[نفس نفس زدن]‬
‏‫-بیا تو!‬ ‏‫-[جیغ می‌کشد] نه، اون تو بالا میارم.‬
‏‫[کلاغ‌ها قارقار می‌کنند]‬
‏‫-[بری ناله می‌کند]‬ ‏‫-[نفس کشیدن]‬
‏‫[ناله می‌کند، جیغ می‌کشد] اوه، چقدر بوی بدی میده... اینا چین؟‬
‏‫-[عق می‌زند] جنین‌های کدو تنبل.‬ ‏‫-[عق می‌زند]‬
‏‫[جیل ناله می‌کند]‬
‏‫[موسیقی پرتعلیق در حال پخش است]‬
‏‫[کلاغ‌ها قارقار می‌کنند]‬
‏‫-هی‌هاو!‬ ‏‫-[صدای اسب درمی‌آورد]‬
‏‫خب، انگار دوباره‬ ‏‫با هم گیر افتادیم.‬
‏‫[ناله می‌کند] آره، چقدر حال به هم زنه.‬ ‏‫اگه فقط جک رو داشتیم،‬
‏‫الان توی کانال زایمان این‬ ‏‫کدو تنبل لعنتی نبودیم.‬
‏‫باور می‌کنی اون پسره رو؟‬
‏‫نمی‌دونم. فکر کردم‬ ‏‫یه کم باهاش تند رفتی.‬
‏‫-چی؟‬ ‏‫-فکر نکردی هیچ‌کدوم از حرفاش‬
‏‫یه ذره حقیقت توش بود؟‬ ‏‫مثلاً اینکه ازش استفاده می‌کردی یا از احساساتش؟‬
‏‫-اوه، نه.‬ ‏‫-من تو نیو فودلند باهاش بودم، فرانک.‬
‏‫دیدم چقدر ناراحت بود‬ ‏‫و چقدر سراغت رو می‌گرفت.‬
‏‫معلومه اون خیلی بیشتر از تو بهت اهمیت میده تا تو به اون.‬
‏‫و فکر کنم اینو خیلی وقته که می‌دونی.‬
‏‫اینقدر برات سخته که قبول کنی باهاش درست رفتار نکردی؟‬
‏‫بی‌خیال، تو نمی‌دونی چی داری میگی.‬
‏‫من دقیقا می‌دونم چی دارم میگم.‬
‏‫اون موقع که تو بسته بودیم، باهام مثل یه برادر کوچیک رفتار کردی.‬
‏‫و یه جورایی هم همینطور بود، برام الگو بودی.‬
‏‫بعد از اینکه من انتخاب شدم و از هم جدا شدیم،‬
‏‫باید سریع بزرگ می‌شدم بدون اینکه دستمو بگیری.‬
‏‫این کارو کردم، ولی تو هیچوقت متوجه نشدی.‬
‏‫ما تو انقلاب کنار هم جنگیدیم،‬
‏‫و بازم باهام مثل یه برادر کوچیک رفتار کردی.‬
‏‫تو به حرف من گوش نمیدی، مرد.‬
‏‫و-و بعد از همه کارایی که کردم!‬
‏‫و ببین الان کجاییم، من همین الان دوباره جونتو نجات دادم!‬
‏‫دیژون شاید داره سعی می‌کنه منو بکشه، ولی حداقل باهام برابر رفتار می‌کنه.‬
‏‫دیگه چیکار باید بکنم تا احترامت رو به دست بیارم؟‬
‏‫-بری، من... -[زیر لب] خفه شو! دهنتو ببند.‬
‏‫تو واقعا می‌خوای همه اینا رو بگی و حتی نذاری من جواب بدم؟‬
‏‫[موسیقی پر تنش پخش می‌شود]‬
‏‫اون پیدامون کرد.‬
‏‫چی؟ اوه خدای من، کارمون تمومه!‬
‏‫اون قراره ما رو بگیره و توسط شورا مجازات می‌شیم‬
‏‫به یه روش عجیب و فکری که من نمی‌فهمم.‬
‏‫-مثلاً، باید... -[بری غرغر می‌کند]‬
‏‫[فرانک] حتی نمی‌تونم به چیزی فکر کنم! اینقدر از من باهوش‌ترن!‬
‏‫کاری کردن که نتونم حتی یه استعاره بیارم! اوه، دارم دیوونه می‌شم، دارم دیوونه می‌شم!‬
‏‫-[فرانک نفس‌نفس می‌زند] -[بری غرغر می‌کند]‬
‏‫کمکم کن اینو سمت اون غذاهای مرده بغلتونیم.‬
‏‫[هر دو غرغر می‌کنند]‬
‏‫-[صدای کلاغ] -[بری و فرانک غرغر می‌کنند]‬
‏‫الان!‬
‏‫[فرانک جیغ می‌کشد]‬
‏‫-به مواد لازم احتیاج داریم. -واسه ساختن چی؟‬
‏‫یه فرار جسورانه.‬
‏‫حالا برو اون سرکه مرده رو بگیر!‬
‏‫[موسیقی دلهره‌آور پخش می‌شود]‬
‏‫[غرغر می‌کند]‬
‏‫-[با انزجار ناله می‌کند] -[بری غرغر می‌کند]‬
‏‫[جیل نفس‌نفس می‌زند]‬
‏‫-[بری] اینم پوست سرش. -[جیغ می‌کشد]‬
‏‫وقتی تمام مایعات بدن سرکه تو بدن سودا رفت،‬
‏‫باید پوست سرشو دوباره ببندی قبل از اینکه جوش بیاره.‬
‏‫[فرانک] امروز چقدر روز وحشتناکی بوده.‬
‏‫-[بری] الان! -اه، اه، اه، اه، اه!‬
‏‫خداحافظ، بری، الان گیرت انداختم.‬
‏‫و تو رو هم گیر انداختم، فرانک! این برای کاریه که با جک کردی!‬
‏‫بابا، واقعا اینقدر با اون یارو بد بودم؟‬
‏‫[بری غرغر می‌کند]‬
‏‫[موسیقی دلهره‌آور پخش می‌شود]‬
‏‫[بری ناله می‌کند] [صدای سوت]‬
‏‫[نفس‌نفس می‌زند] [صدای غرش]‬
‏‫[فرانک نفس‌نفس می‌زند]‬
‏‫[جیل نفس‌نفس می‌زند، ناله می‌کند]‬
‏‫[فرانک آخ می‌گوید]‬
‏‫[هر دو ناله می‌کنند]‬
‏‫[فرانک ناله می‌کند] جواب داد؟ در امانیم؟‬
‏‫[جیل غرغر می‌کند]‬
‏‫فعلاً.‬
‏‫[موسیقی غمگین پخش می‌شود]‬
‏‫[سمی] جنگ لازم بود،‬
‏‫اما مرگ چطور؟‬
‏‫چرا جنگ نمی‌تونه بدون مرگ باشه؟‬
‏‫کی این قوانین زندگی رو تعیین می‌کنه؟‬
‏‫میشه تغییرشون داد؟‬
‏‫[هق‌هق می‌کند] قسم می‌خورم، من هیچ‌وقت این کارو نمی‌کنم.‬
‏‫[سمی] اگه خورده نشیم، پس غذا نیستیم؟‬
‏‫و اگه خورشید یه ستاره‌ست، پس ستاره‌ها دقیقاً چی هستن؟‬
‏‫[موسیقی دراماتیک اوج می‌گیرد]‬
‏‫[صدای تشویق]‬
‏‫[جمعیت هورا می‌کشد و سوت می‌زند]‬
‏‫[سمی] نه، نه، بس کنید!‬
‏‫[تشویق ادامه دارد]‬
‏‫خب، می‌دونید، من از خیلی‌ها باید تشکر کنم، و خیلی حرف برای گفتن دارم،‬
‏‫با پرداختن عمیق‌تر به هر نماد ظریفی در فیلم،‬
‏‫که شاید از قلم انداخته باشید.‬
‏‫حالا، مثلاً، اون جعبه آبمیوه جوون قرمزرنگ،‬
‏‫اون قرار بود نماد...‬
‏‫[صدای سوت میکروفون] الو؟ هنوز بخش پرسش و پاسخ نیستیم.‬
‏‫-میکروفون رو بده به من. -هی، نه!‬
‏‫-میکروفون رو... به من بده! -این لحظه منه! [ناله می‌کند]‬
‏‫[آه می‌کشد] سرزمین غذای جدید، همین الان خبر رسید که فرانک و بری،‬
‏‫کسایی که ما با آغوش باز به جامعه زیبامون راهشون دادیم،‬
‏‫ما رو ترک کردن تا به شهر قدیمیشون در مورد مأموریت سوخت قریب‌الوقوعمون هشدار بدن.‬
‏‫[جمعیت نفس‌نفس می‌زند]‬
‏‫چی؟ ب-باورم نمیشه این کارو کردن.‬
‏‫من کاملاً شوکه شدم، می‌دونید؟ یعنی، اونا که به من نگفتن.‬
‏‫باید فرض کنیم فودتوپیا منتظرمونه.‬
‏‫بدون عنصر غافلگیری، باید با تمام قوا حرکت کنیم.‬
‏‫جنگ در پیشه.‬
‏‫[جمعیت پچ‌پچ می‌کند]‬
‏‫[سمی] ولی فیلم من! موضوع اتحاد غذایی یادتونه؟‬
‏‫همه‌تون خیلی تحت تأثیر قرار گرفتید.‬
‏‫منظورم اینه، الان دیگه حس متفاوتی ندارید؟‬
‏‫نه، اصلاً. ازش متنفر بودم. خوابم برد.‬
‏‫یه فیلم بود دیگه. خوبه.‬
‏‫ولی شما یه پایه و اساس برای چیدمان جغرافیایی فودتوپیا به ما دادید‬
‏‫که مطمئناً به حمله ما کمک خواهد کرد.‬
‏‫-ممنون. -شما دارین میگین فیلم من‬
‏‫اوضاع رو بهتر نکرد؟ بدترش کرد؟‬
‏‫خب، بستگی داره از دید کی بهش نگاه کنی.‬
‏‫از دید ما که فیلمت حسابی اوضاع رو بهتر کرد.‬
‏‫از دید دوستات توی فودتوپیا، آره، اوضاع رو خیلی خیلی بدتر کرد.‬
‏‫ای وای، چی کار کردم؟‬
‏‫[موسیقی پر تنش پخش می‌شود]‬
‏‫هنوزم منو می‌بری افترپارتی؟‬
‏‫[پیام داخلی] توجه، خوراکی‌ها. یادتون نره سلاح بردارید.‬
‏‫تمریناتتون رو یادتون باشه.‬
‏‫این تمرین نیست.‬
‏‫[موسیقی دراماتیک پخش می‌شود]‬
‏‫شما قوی، توانا و قاتل‌های بالفطره‌ای هستید.‬
‏‫[شرمن]‬ ‏‫کمربندها.‬
‏‫[صدای غرش موتور]‬
‏‫متاسفم، جک. سعی کردم از فرانک انتقام بگیرم،‬
‏‫ولی اون عوضی چرب و چیلی از دستم در رفت.‬
‏‫ولی شاید اینجوری بهتر باشه.‬
‏‫اگه قرار باشه کسی بکشتش، اون تویی.‬
‏‫[با بی‌حالی] آخ جون.‬
‏‫[فریاد سامی]‬
‏‫[موسیقی دراماتیک پخش می‌شود]‬
‏‫[موسیقی پیروزمندانه پخش می‌شود]‬