‫اینجا زادگاه منه. ‫کوروزو.
‫داستان هایی که میخوام براتون تعریف کنم...
‫...ماجرای همه‌ی اتفاقات عجیبیه که اینجا افتاده.
‫دنیای انیمه تقدیم میکند
مترجم: Ali_Sensei سرمووی مرجع دانلود فیلم و سریال .:: SERMOVIE ::.
‫زیرنویس های بیشتر در awsub@
‫شوییچی-کون!
‫خوش برگشتی.
‫میگما، کیریه...
‫تا حالا به اینکه با هم از این شهر بریم فکر کردی؟
‫منظورت چیه؟ ‫فرار کنیم یعنی؟
‫متوجه اتفاقاتی که داره میفته نشدی؟
‫اخیرا گردباد ها بیشتر شدن.
‫آره فک کنم. ‫فقط این نیست.
‫اینجا هم تعداد گردباد ها افزایش داشته.
‫این شهر داره بابام روی بابام اثر میذاره.
‫از وقتی اینچیزا شروع شده ‫داره عجیب رفتار میکنه.
‫کارشُ پیچونده.
‫و اخیرا هم کل وقتش رو ‫توی اتاق مطالعه میگذرونه.
‫اونجا میشینه و به مجموعه‌ی ‫درهم برهم مارپیچ هاش نگاه میکنه.
‫و توی اون لحظات، ‫چشماش...
‫شروع میکنن به مدام چرخیدن...
‫...هرکدوم برای خودشون میچرخن.
‫به طرز عجیبی راحت حرکت میکنن.
‫چشم راست و چپش... ‫مستقل از همدیگه؟
‫یه بار هم سر شام...
‫چون توی سوپش ماکارونی حلزونی نبود ‫حسابی عصبانی شد.
‫در کل میگم بدون مارپیچ هاش ‫آروم نمیگیره.
‫حتی وقتی میخواد بره حموم هم ‫باید گردآب درست کنه.
‫اشکال نداره ‫حق داری بخندی.
‫تا خودت نبینی نمیفهمی چقدر ترسناکه.
‫ساعت 5 شد... ‫از این صدا متنفرم.
‫اینگار توی گوشم دارن خنجر میزنن.
‫اون دریای تیره و تاریک... ‫اون فانوس دریایی شیطانی.
‫کوهستان نحس ‫و منظره‌ی شهرش.
‫همه جای این شهر ‫حالمو بد میکنه.
‫خودشه! این شهره که داره منو دیوونه میکنه.
‫داره کار منم تموم میکنه. ‫منم دارم مارپیچ میشم...
‫هرجا رو که نگاه میکنم، ‫مارپیچ ها اونجا رو گرفتن.
‫چی گفتی الان؟
‫من برگشتم!
‫تنها چیزی که این روزا میتونم ‫بهش فکر کنم، چیزای مارپیچیه.
‫بابای شوییچی اینجا چیکار میکنه؟
‫همین حرکت خاک رس روی چرخ.
‫اینگار داری به هنر مارپیچ ‫جسم و شکل میبخشی!
‫مجسم کردن هنر مارپیچ؟ ‫داری درباره‌ی چرخ سفالگری حرف میزنی دیگه.
‫آره بعضی وقتا بهم سرگیجه میده.
‫میشه یچیزی سفارش بدم؟
‫یچیز به خصوصی که ‫بهم اون احساس سرگیجه رو بده!
‫میشه جلوشم با یه مارپیچ خوشگل طراحی کنی؟
‫اینجوری، که بپیچه سمت داخل... ‫آره میتونم به وضوح ببینمش.
‫یه مارپیچ سیاه عالی میشه!
‫راستش، گوشیما-سان...
‫یه چیز اسرارآمیزی در مورد مارپیچ ها هست.
‫اعتقاد دارم یه قدرت حیرت انگیزی ‫توی هر کدومشون هست!
‫مارپیچ ها خیلی شگفت انگیزن، نه؟ ‫برترین و والاترین هنر موجود!
‫و شما، جناب، یه هنرمند درجه‌ یک ‫برای ساخت اون شگفتی ها هستین!
‫جدا؟ دوست پسرت میره دبیرستان میدوریاما؟
‫تا راهنمایی توی کوروزو بود، ‫برای همین هرسال پیش هم بودیم.
‫مثل اینکه به جفتتون سخت میگذره. ‫ولی خب حسودیم میشه بهتون.
‫هیچکدوم از آدمای اینجا تایپم نیستن.
‫واقعا؟ اخه خیلی خوشگلی، ‫هرکی رو بخوای میتونی به دست بیاری.
‫این چیزه؟ ‫وقتی بچه بودم،
‫میخواستم یه پسره که روش کراش بودم ‫رو تحت تاثیر قرار بدم.
‫وقتی داشتم ادای بندبازا رو در میاوردم ‫اینجا زخم شد.
‫جالبه که بعدش دوستای نزدیک تری هم شدیم.
‫از اونموقع، از هر پسری که خوشم اومده ‫اونم از من خوشش اومد.
‫یکم عجیبه،
‫ولی شاید همین زخم یجورایی ‫باعث میشه جذبم بشن.
‫خب بگو ببینم کیریه. ‫دوست پسرت چجوریاست؟
‫احتمالا این دور و ورا دیدیش. ‫شاید توی ایستگاه از کنارش رد شده باشی.
‫آره شاید.
‫آزامی کوروتانیه! ‫چقدر قشنگه...
‫شوییچی-کون!
‫خوش برگشتی.
‫میخواستم با دوستم ‫آزامی کوروتانی آشنات کنم.
‫رفت و آمدش برعکس توئه.
‫تو شهر میدوریا زندگی میکنه، ‫ولی هم مدرسه ای منه.
‫از آشناییتون خوشوقتم. کوروتانی هستم. ‫منم همینطور.
‫ببخشید برای یه کاری دیرمون شده!
‫چخبر شده شوییچی-کون؟
‫تو حسش نکردی؟ ‫چیو؟
‫مارپیچ بود! حضورش رو از دوستت حس کردم.
‫باید مراقب باشی، فهمیدی؟ ‫اون دختره مارپیچه!
‫شوییچی-کون...
‫من برگشتم... ‫کیریه بیا!
‫چیزی که سایتو-سان سفارش داده بود ‫رو آماده کردم.
‫میشه بری بهش تحویلش بدی؟
‫ببخشید تو زحمت افتادین. ‫ولی دیگه لازمش ندارم.
‫میدونی، بالاخره واقعیت برام آشکار شد.
‫فهمیدم که خودت هم ‫میتونی مارپیچ ها رو نشون بدی.
‫ببین چیکار میتونم کنم! ‫باورت نمیشه!
‫از بشکه سازی تاناکا ‫سفارشتون رو آوردم!
‫همون آیتم اختصاصی که ‫سفارش دادین رو آوردم.
‫همیشه خوش خبر باشی.
‫اکثر پسرایی که میبینم رو ‫میتونم دور انگشتم بچرخونم، ولی تو...
‫چرا تو تنها کسی هستی ‫که منو رد میکنه؟
‫شوییچی-سان، لطفا...
‫تو... چی روی پیشونیت قایم کردی؟
‫پیشونیم؟ منظورت... ‫زخم هلالی شکلمه؟
‫احتمالا کیریه بهت گفته. ‫خوشحالم گفت.
‫نگاهش کن شاید تو هم ‫عاشقم شدی.
‫میدونستم! مارپیچه! ‫مارپیچ؟
‫از یه زخم هلالی شکل شروع شد؟
‫درسته. بخاطر این زخم ‫همیشه تونستم...
‫همینه! انتهای زخمت، ‫اینقد چرخیده تا شکل مارپیچ بشه!
‫همه‌ش بخاطر این شهر ‫و آلودگی مارپیچی اییه که گرفته.
‫برو! قبل از اینکه اوضاع بد تر بشه ‫از کوروزو برو!
‫چجوری میتونی اینو بگی؟ ‫از شهر برم؟
‫اونم وقتی که نمیتونم از فکر کردن بهت دست بردارم؟ ‫تا حالا همچین حسی نداشتم!
‫دارم برای خودت میگم! ‫به حرفم گوش کن!
‫قبل از اینکه دیر بشه ‫باید از این شهر بزنی بیرون!
‫قبل از اینکه دیر بشه ‫از این شهر بزن بیرون...
‫شوییچی-سان!
‫کیریه... نمیخوای بدونی چه اتفاقی افتاد؟
‫در مورد مرگ پدرم منظورمه؟ ‫شنیدم از پله ها افتاد.
‫این چیزیه که به بقیه گفتیم! ‫ولی دروغه.
‫هم جسم بابام هم روانش نابود شدن.
‫من و مامانم مجبور شدیم ‫بریم به یه موسسه توی شهر میدوریا
‫تا اونجا بستریش کنیم.
‫اون شب که دیر برگشتیم خونه ‫هیچ اثری از بابام نبود.
‫کل خونه خالی بود.
‫به جز...
‫وسط اتاق مطالعه‌ش...
‫یه طشت بزرگ و عجیب بود.
‫اینو کی خریده...
‫بابام خودشو توی اون طشت چپونده بود ‫تا تبدیل به مارپیچ بشه!
‫و اینقد استخون های بدنش شکستن تا مرده.
‫اون چیه اونجا؟
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫کجا؟ ‫اون بالا! آسمون رو ببین!
‫دود خاکستر بابام...
‫داره شکل مارپیچ میشه! ‫تا حالا ندیدم همچین چیزی!
‫حتما یه نشونه‌ی نحسه!
‫وایسین! ‫اینگار دوده داره میشینه!
‫داره میره توی دریاچه!
‫عزیزم تمومش کن! ‫کافیه دیگه!
‫سایتو-سان لطفا آروم باشین.
‫چی شده مامان؟ ‫شوییچی! دارم میبینمش.
‫باباته اون بالا!
‫مامان!
‫سریع یه امبولانس بفرستین!
‫تا شنیدم تاکسی گرفتم اومدم.
‫آزامی-سان؟ اینجا چیکار میکنی؟ ‫تو خوبی؟
‫ببخشید یهویی اومدم. نمیدونم چرا ‫ولی نگرانت شدم.
‫خیلی ممنون آزامی-سان لطف داری.
‫آزامی-سان... پیشونیت...
‫وایسا!
‫سایتو-سان! ‫دکتر داره میاد یکم صبر کن!
‫دوباره بهش زنگ بزنم؟
‫مامان لطفا!
‫کوروتانی-کون!
‫منم اوکادا. از کلاس ج. ‫میخواستم بدونم...
‫با من میاید بیرون؟ ‫بازم تویی. گفتم که نه.
‫آره میدونم... ‫ولی یچیزی در موردتون هست،
‫چیزی که منو سمتتون میکشونه.
‫نه میتونم توضیحش بدم ‫نه میتونم مقاومت کنم جلوش.
‫هرچقدر هم ردم کنین من باز تسلیم نمیشم.
‫هرکاری براتون میکنم!
‫خیلی خب بچه ها ‫صفحه 37 باز کنین.
‫محض رضای خدا کاتایاما. ‫میدونی ساعت چنده؟
‫شرمنده... دیر... کردم.
‫آقا اجازه! ‫کاتایاما رو دور آهسته‌ست!
‫اگه خودش و یه حلزون مسابقه بذارن، ‫من روی حلزونه شرط میبندم.
‫آروم بگیرین بچه ها. ‫دیگه کافیه!
‫میبینم بازم که شبیه ‫موش آب کشیده شدی کاتایاما.
‫مگه نگفتم موقع بارون چتر ببر؟
‫و چرا فقط وقتی بارونیه ‫سر و کله‌ت پیدا میشه؟
‫ببخش...
‫باشه بیخیال برو بشین سر جات.
‫باشه.
‫تکون بخور دیگه! ‫اصلا حواست به بازی هست؟
‫حتی نگاه هم که بهت بکنم ‫اعصابم خورد میشه.
‫نمیتونم نفس بکشم سومورا...
‫فکر کردی رفیقی چیزی هستیم با هم؟
‫حتی توی لباس عوض کردن هم کندی!
‫ولی نگران نباش، ‫کمکت میکنیم!
‫نه بچه ها اینکارو نکنین... ‫بفرما!
‫داری چیکار میکنی باهاش؟
‫نگاش کنید!
‫از خاکسپاری به بعد، مارپیچ که ‫میبینه به هم میریزه.
‫یه مارپیچ!
‫اینقد از پیچ و تاب موهای خودش میترسید ‫که سرش تراشید.
‫و بعد...
‫مارپیچ ها...
‫نوک انگشتاشو برید ‫هیچ اثری ازشون نبینه!
‫تنها چیزی که میگه هم اینه که ‫هر مارپیچی که میبینه...
‫خاطره‌ی پیدا کردن بدن در هم شکسته‌ی ‫بابامو براش زنده میکنه.
‫و بعد اون...
‫عشقم. به من توی مارپیچ بپیوند.
‫میگه صداش میزنه.
‫مجبور بودم موها و انگشت هامو قایم کنم.
‫به دکترا و پرستارا هم گفتم ‫که همین کارو کنن.
‫حداقل بالاخره آروم شده.
‫در حدی که بتونه بازم ‫غذا بخوره و بخوابه.
‫آزامی-سان! ‫آزامی-سان، وایسا! خودتی، نه؟
‫کجا میری؟ خیلی نگرانت بودم!
‫کیریه-سان... ‫یچیزی شده.
‫چشم راستم درست نمیبینه.
‫میشه یه نگاه بهم بندازی؟
‫خب چی شده؟ ‫کیریه کجاست؟
‫راستش کیریه نمیاد. ‫منظورت چیه؟
‫شرمنده. ‫ولی قرارمون این بود.
‫اومدی پس. ‫همه‌ش داشتم بهت فکر میکردم شوییچی-سان.
‫کوروتامی-کون.
‫سر قولت میمونی و باهام میای سر قرار، نه؟
‫فکر نکنم. دیگه به دردم نمیخوری. ‫برو بسلامت.
‫ولی چرا؟ ‫گفتی اگه اون بیارم...
‫...بعد دوست دخترم میشی!
‫احمق. تنها کسی که میخوام ‫شوییچی-سانه.
‫جنده! بهم دروغ گفتی!
‫کوروتامی-کون؟
‫چه بلایی سرت اومده؟
‫کیریه! ‫شوییچی-کون...
‫اینجام!
‫اونجا چیکار میکنی؟ ‫یکی رو کشید داخل خودش!
‫چی؟ ‫آزامی زنده زنده قورتش داد!
‫ببین!
‫آزامی-سان؟
‫حالا خودش هم به داخل ‫مارپیچی که روی بدنش ظاهر شد کشیده میشه.
‫چیزی که هنوز متوجهش نشده بودیم
‫این بود که تمام اتفاقات وحشتناکی ‫که باهاشون مواجه شدیم...
‫...تازه شروع سقوطمون به درون مارپیچ بود.
‫کاری از تیم زیرنویس دنیای انیمه
‫مترجم: Ali_Sensei سرمووی مرجع دانلود فیلم و سریال .:: SERMOVIE ::.